WMO

Sinds begin dit jaar hebben we
nieuwe wetgeving ten aanzien van maatschappelijke ondersteuning,
voordat deze wet van kracht werd waren er al veel klachten en zijn
die er nog steeds. De regering deed deze af met de mededeling
‘kinderziektes’ wat zeker mogelijk is bij implantatie van een nieuw
systeem, echter de werkelijke reden is dat het uitgangspunt van deze
nieuwe wet, alles naar de gemeenten met minder geld, de echte oorzaak
is. Helaas moest ik door de gezondheid van mijn vrouw me dit jaar
ook oriënteren op alle regeltjes van deze wet en mijn informatie bij
de gemeente halen. Wegens ontbrekende mobiliteit betekende dit
navraag doen ten aanzien van een scootmobiel,rolstoel,
huishoudelijke hulp en een invalidenparkeerkaart. Ik kwam er al snel
achter dat maatschappelijke ondersteuning alles te maken heeft met
geld, wat ik eigenlijk al wel wist, gezien alle bezuinigingen, en
moeten er om misbruik te voorkomen natuurlijk allerlei regels zijn,
die echter de bureaucratie alleen maar doen toenemen en daarbij de
menselijke en persoonlijke miskenning van de problemen over het hoofd
zien. In eerste instantie werd door mij geïnformeerd naar
de mogelijkheden voor een scootmobiel, waarbij uiteraard de
medische gegevens getoond moesten worden en als belangrijkste mijn
inkomen. Als gepensioneerde met een redelijk pensioen zou ik een
bedrag van een dikke 3 cijfers per maand moeten betalen als eigen
bijdrage, maar waarbij het vreemdste was dat wanneer hiermee na
verloop van tijd de kosten van de scootmobiel betaald waren, deze
scootmobiel toch eigendom van de gemeente bleef, met de mededeling
erbij je kan veel beter er zelf een tweedehands kopen.

De rolstoel
welke mijn vrouw na haar ontslag uit het ziekenhuis kreeg via Thebe
was voor een half jaar daarna moest eventueel verlenging worden
aangevraagd of gehuurd worden. Volgens Medipoint waar de rolstoel
vandaan komt moest ik dan via mijn ziektekostenverzekeraar
toestemming vragen voor verlenging, dit nagevraagd hebbende wisten
zij me te vertellen dat met de nieuwe WMO wet dit voortaan via de
gemeente moest, m.a.w. ook de verzekeraars hebben een stukje
afgeschoven op de gemeenten. U begrijpt dat evenals dit met de
scootmobiel ging, dit voor een rolstoel zeker hetzelfde geldt, nl.
goedkoper er zelf een aanschaffen. De navraag ten aanzien van de hulp
in de huishouding, leerde mij dat ook in dit geval ik het beter zelf
kon bekostigen.

Immers zelf nog goed gezond zou ik veel zelf kunnen
doen en de eerste 3 uur per week moet je toch al zelf betalen,
waarbij mijn inkomensplaatje ook nog eens ongunstig was. Dan kwam als
klap op de vuurpijl nog de aanvraag voor een parkeerkaart ter sprake
waarbij mij werd gezegd dat mijn vrouw eerst een medische keuring
moet ondergaan die 114 euro kost, terwijl gezien alle vorige
aanvragen de medische zaken uitgebreid getoond en aan bod gekomen
waren. Nee de regels zeggen dat je een onafhankelijke keuring moet
ondergaan. dit laatste vond ik nog het allerergste van deze hele
zaak, alsof je ernstige ziektebeeld in twijfel getrokken wordt. Dat
noem ik een miskenning van de menselijke situatie, dat ik beter alles
zelf kanbetalen maakt me nog niet zoveel uit, maar dit laatste
maakt me erg boos.

A.L. Duscees