Driehoeks communicatie

Ik heb altijd geleerd dat de beste communicatie, de rechtstreekse is, dus face to face. Soms kun je er niet onderuit om deze via een derde persoon te laten lopen of soms zelfs een vierde. De misvattingen die hierdoor kunnen ontstaan zal een ieder wel eens ervaren hebben. De verschillende interpretaties van mensen hoe hoor je iets of hoe zeg je iets, kunnen voor veel miscommunicatie zorgen. Bovendien is het vaak ook nog afhankelijk hoe je in een zaak sta, ben je voor iets of juist tegen. Ben je benieuwd naar iets of laat het je onverschillig. Afgelopen tijd heb ik zo’n driehoeks, soms zelfs vierhoekscommunicatie ervaren.

Mijn vrouw moest opgenomen worden in het ziekenhuis en dan wil je natuurlijk graag weten hoe het met haar gaat en wat de behandelingsstrategie is. Eerste aanspreekpunt is dan de dienstdoende verpleegkundige, je komt er dan achter dat deze precies weet wat hij of zij in dat stadium geacht wordt te doen, maar de achterliggende reden kunnen of mogen ze niet zeggen, als je dan vraagt kan de arts ons daar meer over vertellen, zegt men we gaan dit vragen u hoort dat morgen. De volgende dag is er een andere verpleegkundige die als we daar naar vragen zegt er niets van te weten. Hij kan het ook niet terugvinden in de computer waar alles in aangegeven moet worden voor de overdracht. Ik vraag dan of het niet beter is dat ik als echtgenoot een rechtstreeks gesprek met de arts kan hebben, maar ook dat moet weer eerst via de verpleegkundige gevraagd worden en als je dan pech hebt duurt het weer een dag voor de arts aangeeft wanneer hij daar tijd voor heeft. In mijn geval lukte dit niet omdat op het moment dat de arts tijd had, ikzelf er niet kon zijn, dus weer maar via de verpleegkundige wat opmerkingen aangaande de gang van zaken en vragen gesteld. We waren inmiddels al 3 dagen verder. In de situatie waarin mijn vrouw verkeerde, zwaar onder pijnstillende morfine, had het ook geen zin haar een duidelijke uitleg te geven. Toch werd de volgende dag door weer een andere verpleegkundige een aantal zaken aan haar verteld. Bij haar bleven echter alleen een paar steekwoorden hangen en kreeg ik de indruk toen ze mij daar iets over vertelde dat ze het niet echt goed begrepen had. Vervolgens zelf maar weer de verpleegkundige aangesproken waardoor het verhaal voor mij wat duidelijker werd. Zo kan ik nog een paar zaken vermelden maar duidelijk werd voor mij dat ten eerste het in de overdracht tussen verschillende verpleegkundigen mis kan gaan, iets vergeten op te schrijven of de vraagstelling niet goed overbrengen, en ten tweede de antwoorden van de arts via de verpleging ook door hen verschillend werden overgebracht.

M.a.w. ook in serieuze gevallen van een ernstig zieke blijkt het systeem van de driehoekscommunicatie een slecht systeem. Ik begrijp dat artsen het druk hebben en er meerdere patiënten hun zorg nodig hebben, maar om pas na 10 dagen een eerste rechtstreeks gesprek te hebben lijkt me toch wat lang. Maar ook in het gewone leven binnen familie of vriendenkring is al heel wat ellende voortgekomen door de driehoekscommunicatie. Wees dus wijs en ga alleen af op verhalen die je rechtstreeks van de betrokken persoon te horen krijgt, dan ben je altijd juist geïnformeerd.

A.L. Duscees

TERUG NAAR HET NIEUWS UIT DONGEN : H I E R