Moederdag

Op 10 mei a.s. vieren we weer moederdag. Een dag die door velen gezien wordt als een foefje van de commercie zoals meer speciale dagen gezien worden, natuurlijk de commercie haakt er op in maar de oorsprong van Moederdag heeft niets met de commercie te maken. Tussen 1861 en 1865 vond de Amerikaanse Burgeroorlog plaats, een vernietigend conflict waarbij volgens schattingen 750.000 militairen sneuvelden. Veel van die gesneuvelden hadden gezinnen met kinderen die meestal onverzorgd achterbleven. In West-Virginia leefde een vrouw Ann Reeves Jarvis die zich het lot van al die alleenstaande moeders met kinderen aantrok. Zij richtte de “Mothers Day Work Clubs” op, die voedsel en medicijnen verschaften aan oorlogsweduwen. Haar werk werd later door haar dochter Anne Jarvis voortgezet en deze introduceerde in 1906 als eerbewijs voor haar moeder het begrip Moederdag. Dit werd een groot succes en verspreidde zich in een groot deel van de westerse wereld. In Nederland wordt Moederdag gevierd sinds 1925. Het is dus geen commerciële stunt, maar een internationaal eerbewijs aan alle moeders en vrouwen die van hun huis een veilig thuis maken en een warme schuilplaats voor hun kinderen en echtgenoten. Wanneer ik dan terugdenk aan mijn eigen moeder, dan was dit in een tijd waarin moeders nog geen baan hadden maar altijd thuis waren, zij zorgden voor de boodschappen, het eten, overhoren van de kinderen, gasten ontvangen, denken om verjaardagen, beheren van de financiën, verrichten mantelzorg aan bejaarde ouders of hulpbehoevende buren. Kortom de spil van het gezin waardoor iedereen zich warm en veilig voelde.

Sinds eind jaren zestig is op vrouwen een grote morele druk uitgeoefend om zich te bevrijden van die voornoemde werkzaamheden, deze werden gekenschetst als geestdodende huishoudelijke werkzaamheden en ze moesten de maatschappij in met een baan. Het door hun verdiende geld werd gebruikt voor huishoudmachines of soms een huishoudhulp of kinderoppas. Zij moesten carrière maken. Dat is goed gelukt en over het algemeen doen ze het heel goed. Ik zal de laatste zijn om tegen de ontplooiing van vrouwen te zijn, echter aan de andere kant is hiervoor wel een grote prijs betaald. De veilige warme plek zoals ik die als kind ervoer, altijd je moeder thuis om je op te vangen, aan te horen, te troosten of te stimuleren wordt door veel kinderen niet meer ervaren, opgevangen worden door anderen, soms niet eens en als vader en moeder dan thuiskomen is het te druk om de nodige aandacht aan de kinderen te besteden, er moet gekookt worden of ander noodzakelijk huishoudelijk werk, de kinderen worden bezig gehouden door de tv, laptop of tablet en de persoonlijke aandacht door voor te lezen of de verhalen van de kinderen uitgebreid aan te horen en te bespreken ontbreekt vaak door tijdgebrek. Ik chargeer een beetje als zouden kinderen maar aan hun lot overgelaten worden, dat is natuurlijk niet in alle gevallen zo, maar wel, vergelijkend met mijn kindertijd, wordt al van kleins af aan meer een beroep gedaan op de zelfstandigheid van kinderen, ook als ze daar nog niet echt rijp voor zijn. Moderne pedagogen juichen dit toe want deze aanpak voor een grote zelfstandigheid van kinderen zou goed zijn voor de maatschappij. In mijn ogen worden hierbij zaken omgedraaid, immers de basis van een gezonde maatschappij begint in het klein in het gezin, een maatschappij op zichzelf, daar leer je de gedragsregels ten opzichte van elkaar en leer en ervaar je aandacht van en voor de ander. Wat mij betreft is het dan ook niet verwonderlijk dat onze maatschappij in de loop der jaren zo individualistisch is geworden, als je van jongs af aan al zelfstandig moet zijn blijf je in de meeste gevallen bij het IK hangen.

Terug naar de oorsprong van Moederdag, dankzij de niet aflatende zorg en zelfopoffering van die honderdduizenden oorlogsweduwen hebben vele gezinnen die tijd overleefd. Als iets van die kracht ook uit onze huidige moeders naar voren komt dan hoop ik dat er veel moeders zijn die daarom die dag eens flink in het zonnetje gezet worden.

A.L. Duscees