Bruggen
bouwen

Afgelopen
weekend zag ik een uitzending van het programma “Kan nie waar
zijn”, waarin o.a. aandacht werd besteed aan een aantal gemeenten
die dure (fiets)bruggen hadden gebouwd welke niet gebruikt worden.

Ik
moest hierbij denken aan de uitlatingen van staatssecretaris Dijksma
uit juni 2013 die het toen had over nieuwe bruggen bouwen, samen met
provincies, gemeenten, burgers en ondernemers. Geen partijen
tegenover elkaar, maar met elkaar. Dit ging weliswaar over natuur en
mens en was uiteraard figuurlijk bedoeld. Ook meen ik me te
herinneren dat er een kabinet was welke deze slogan gebruikte. Gezien
het fenomeen uit de voornoemde uitzending zou je het ook letterlijk
kunnen nemen, de overheid doet dit door middel van allerhande
bestaande subsidieregelingen zoals in het geval van de brug in
‘s-Hertogenbosch die 17 miljoen kostte en waar het rijk en de
provincie 7 en 6 miljoen voor hun rekening namen en de gemeente zelf
4 miljoen. Een en ander zette me aan het denken over het enorme
aantal subsidieregelingen van zowel overheid als semioverheden
waarbij de gewone burger in veel gevallen door de bomen het bos niet
meer ziet. In de meeste gevallen zijn we gewoon niet op de hoogte,
het zijn ambtenaren of uitgekiende zakenlui die de weg weten te
vinden om geld los te krijgen waarbij in veel gevallen een vraagteken
kan worden gezet of de subsidieaanvraag vanuit juiste en reële
argumenten wordt gehonoreerd. In het geval van Den Bosch werd deze
verkregen op grond van alleen plannen die er bestonden maar in het
geheel nog niet definitief waren en zoals bleek helemaal niet door
zijn gegaan. Gevolg een dure nutteloze brug die van niets naar niets
gaat.

Maar ook op kleinere schaal gebeurt dit volop, het is mij
bekend dat, omdat er nu eenmaal subsidiemogelijkheden zijn, vaak de
verkeerde volgorde wordt gebruikt. De volgorde van: er bestaat een
subsidiemogelijkheid dus gaan we iets bedenken om die subsidie binnen
te slepen voor iets wat helemaal niet noodzakelijk is. Het lijkt op
wat ik vroeger meemaakte binnen het bedrijf waar ik werkte en waar
mijn chef tegen het eind van het jaar mij kwam vragen om wat nieuwe
dingen te bestellen omdat het voor dat jaar begrote geld voor onze
afdeling nog niet was opgebruikt. Dingen die ik totaal niet nodig
had, maar anders zou het jaar daarop minder begroot worden. Dus er
werd van alles uit de hoek gezocht om het beschikbaar gestelde geld
maar op te gebruiken. Het is nu toch al verjaard dus kan ik best
zeggen dat er in die tijd bij mij thuis wel het een en ander te
vinden was, van pennen tot perforators of allerlei soorten mapjes.

In
het geval van overheidssubsidies praten we wel over ons aller
belastingcenten, ik zou bijna voorstander worden van het afschaffen
van subsidies waardoor de belastingen lager kunnen worden. Ook al die
ambtenaren welke vanachter hun bureau naar de voorgeschreven
regeltjes kijken zonder zich in te leven in de werkelijke situatie
zouden hiermee komen te vervallen. Toch is het fenomeen van subsidie
vaak wel een goede zaak, ik denk hierbij aan cultuuruitingen zoals
toneel, muziek en musea, maar ook onderwijs en openbaar vervoer
kunnen niet zonder, anders zou het onbetaalbaar worden. Daarnaast
kunnen subsidies ook het doel hebben iets te stimuleren wat anders
niet van de grond zou komen. Bv. zoals afgelopen week in de krant
stond over oplaadpalen voor elektrische auto’s, het zgn. stekkeren,
waar ook in Dongen aan gedacht wordt.

Het woud aan subsidieregelingen
echter, zoals de rijksoverheid, provincie, gemeente en allerlei
maatschappelijke organisaties en daarboven ook nog eens de Europese
subsidies, maken het allemaal heel ondoorzichtig met als gevolg dat
zoals hierboven al omschreven de specialisten en uitgekiende zakenlui
hiervan het meest profiteren. Hoe onduidelijker iets is hoe meer er
valt te sjoemelen. Ik ben er van overtuigd dat er vele miljoenen
bespaard zouden kunnen worden als dit soort regelingen duidelijk,
maar bovenal goed controleerbaar zouden zijn. Wat mij betreft mag
daar ook wel eens de bezem door. Let wel, ik heb het hier over
subsidies en niet over uitkeringen, daarmee lijkt men al wel te zijn
begonnen om er een grote bezem door te halen. Zou er nou eens niemand
zijn die simpelweg zegt, het teveel aan geld (het misbruik) van
subsidies, hevelen we over naar de uitkeringenpost voor de mensen die
het wel echt nodig hebben. Maar dit is wellicht te simpel gedacht. De
17 miljoen uit Den Bosch zou toch een mooi bedrag geweest zijn voor
de zorg en uitkeringen in die gemeente.

A.L.
Duscees