Oorlogsnieuwsgaring

Nieuwsgaring
betekent voor mij dat de media welke zich hiermee bezig houden, op
zoek zijn naar nieuwe feiten en nieuwe weetjes. Nieuws wat alle
facetten van onze maatschappij en wereld omhelst. Momenteel lijkt het
dat er bijna niets gebeurt dan alleen het wk voetbal, op een paar
uitzonderingen na, de vermiste vrouwen in Panama, of een bomaanslag
in Nigeria. Toch ga ik daar zelf ook aan mee doen, dit wordt al mijn
derde column achter elkaar welke gerelateerd is aan dit wk. Dit komt
omdat mijn onderwerpen vaak spontaan opkomen als ik iets lees of
hoor, momenteel hoor en lees ik eigenlijk maar over dit ene
onderwerp.

Twee weken geleden schreef ik over de Hollandse school en
vroeg me daarin af met welk systeem van Gaal het elftal het veld in
moest sturen, inmiddels weten we meer. Denkend aan de uitspraak van
Rinus Michels: ‘voetbal is oorlog’, kan ik constateren dat wij als
Nederland een guerrillaoorlog zijn begonnen. Wetend dat wij niet
sterk genoeg zouden zijn tegen een aantal grote landen, heeft van
Gaal besloten de guerrillatactiek, toeslaan op onbewaakte momenten of
foutjes van de tegenstander afstraffen, te gaan hanteren. Tot nu toe
blijkt dit heel effectief. Het grootste deel van ons leger
concentreert zich rondom ons thuishonk, de eigen goal, en met een
paar goed bewapende infiltranten profiteren wij van de gaten in de
verdediging van de tegenstander. We hebben dit tot nu toe zodanig
goed gedaan dat de sceptici welke vooraf ons leger in de pan gehakt
zagen worden, inmiddels grotendeels om zijn en zelfs de Hollandse
school als verouderd zien.

Maar afhankelijk van de tegenstander
zouden we daar ook nog op terug kunnen grijpen, immers onze soldaten
hebben dit allemaal in de basisopleiding meegekregen. Zo af en toe
laat het nieuws ons ook nog een ‘vuile’ oorlog zien, middelen die
volgens de voetbalconventies ongeoorloofd zijn, zoals o.a. bijtende
spelers. Wat mij bovendien opvalt bij de correspondenten, is dat zij
in hun taalgebruik blijk geven van een echte oorlog uit te gaan.
Uitdrukkingen als er wordt niet alleen geschoten, maar ook vinden
gevechten van man tegen man plaats, waarbij tangen, ellebogen en
zelfs tanden worden gebruikt. Zo hoorde ik dat iemand in de tang zat
en dat er iemand op zoek was naar zijn rechterbeen, wat hij kennelijk
was kwijtgeraakt in de strijd.

Het betreft niet alleen grondgevechten
ook de luchtmacht is vertegenwoordigd en wordt voornamelijk ingezet
als er al doden zijn gevallen, nl. bij dode momenten komt de
luchtmacht naar voren. Soms ook komt iets uit de lucht vallen en
slaat in als een bom. Inmiddels zijn er al landen uitgeschakeld en
lijkt het een strijd tussen Europese en Zuid-Amerikaanse landen te
worden, waarbij wij als Europeanen als de agressors gezien worden,
immers de strijd wordt in Zuid-Amerika gevoerd. Uit de geschiedenis
blijkt dat guerrillaoorlogen heel lang kunnen duren, m.a.w. zou dit
kunnen betekenen dat wij nog heel lang bij deze oorlog betrokken
blijven en wie weet met onze nieuwe generaal wel als winnaar uit de
strijd komen. Ik beloof hierbij dat ik alleen nog een column schrijf
over dit onderwerp als dat gebeurt.

A.L.
Duscees