Autochtoon
fundamentalistische absurditeit

Op
2 mei j.l. schreef ik een column over neo fundamentalisme, op zich
vond ik dat ik daarin mijn opvatting voldoende kwijt kon, echter
afgelopen week was er opnieuw een item in het nieuws waarbij mijn
ergernis weer gewekt werd. Ik doel hier op het feit dat in een deel
van de bible belt er winkels waren die weigerden mee te doen aan een
actie waarbij Roy Donders juichpakken te krijgen waren. Dit alles
onder druk van de opvattingen van een deel van de bevolking aldaar
welke het woord donder, wat in de reklameteksten voorkomt en
uiteraard afgeleid is van de eigennaam van huispakkenkoning Roy
Donders, als vloeken beschouwd. O wee, o wee, als dit soort mensen
het voor het zeggen zouden krijgen, een staaltje van fundamentalisme
wat zijn weerga niet kent, nee, eigenlijk is het niet eens
fundamentalisme, maar het doorslaan van absurde ideeën die men denkt
te ontlenen aan bijbelse teksten.

Tot op zekere hoogte kan ik nog
begrip opbrengen voor mensen die tegen het vloeken zijn, in de zin
van de naam van God ijdel te gebruiken, zoals in de tien geboden
staat. Ik begrijp dat je de naam van iemand die je liefhebt of
vereerd, niet te pas en te onpas wil horen klinken. Ook bij het
moslim fundamentalisme zien we dit soort opvattingen die in
werkelijkheid niets met de werkelijke geloofsregels te maken hebben.
Maar hier hebben we het over een autochtone bevolkingsgroep,
geworteld in de streng calvinistische tradities uit de late
middeleeuwen, hoezo een achterlijke cultuur ? Het ergste is dat het
woord donder helemaal geen vloek is, het heeft niets met de naam van
God te maken, je zou het hoogstens een krachtterm kunnen noemen als
het gebruikt wordt in de zin van donder op of zoals bij de
reclame-uiting we geven ze op hun donder. In andere gevallen is het
gewoon een aanduiding voor iets zoals b.v. donder en bliksem,
donderdag of donders goed. Ieder weldenkend mens zal dit soort
opvattingen absurd noemen en met een meewarig schouderophalen het
achter zich laten, maar kennelijk niet in de bible belt, daar is of
de winkeleigenaar zelf ook één van hen, of de economische motieven
drijven hem om hier gehoor aan te geven, want zo’n hele
bevolkingsgroep gaat je dan boycotten.

Dus toch macht voor deze
absurdisten. Men gaat nog niet zover dat ze gaan stenigen of
onthoofden, maar kunnen je wel economisch en sociaal kapotmaken als
je toevallig in hun omgeving woont. Ze noemen zich christen, maar
zijn het niet, ze leven in de lijn van het orthodoxe jodendom, die op
grond van de tien geboden er honderden wetten en regeltjes uit
interpreteerden en zover gingen dat bv. het aantal stappen wat je op
de sabbatdag mocht doen waren voorgeschreven. Jezus zelf noemde dit
absurd toen hij werd aangesproken op het feit dat hij al wandelend op
de sabbatdag aren plukte en de zaadjes at, als zou hij hiermee op de
sabbat aan het werken zijn. Dit doorgeslagen fundamentalisme bestaat
ook in ons land bij onze eigen bevolking. Wat mij betreft is de
uitdrukking: er lopen meer gekken buiten de inrichting dan er in
zitten, hiermee aangetoond. Gedwongen opnames voor psychiatrische
patiënten met wanen kunnen in Nederland alleen als ze een gevaar
zijn voor zichzelf of de omgeving, maar hoe zit dat met
godsdienstwanen ? Het begrip gevaar is sterk interpretabel, maar ik
neig toch naar gedwongen opnames voor dit soort mensen en zeker hun
leiders.

A.
L. Duscees