Henk
en Ingrid, aardse allochtonen

De
titel van de in 1992 verschenen bestseller van John Gray, ‘mannen
komen van Mars, vrouwen van Venus’, komt nog met enige regelmaat
bij me naar boven als ik weer eens tegen iets aanloop waar ik de
logica niet van snap.

“Is
er iets ?” “Nee, hoezo?” “Nou, ik hoor van die diepe
zuchten”. “Is dat zo ? er is niks hoor”. Meestal weet ik het
dan al, ik behoor iets door te hebben of in te zien zonder dat ik
daar opmerkzaam op wordt gemaakt. Maar als ik daar dan over nadenk
kunnen het meerdere dingen zijn, dus wat is het nu ? “Oké, als er
niets is dan is het goed”. Dat dacht je de koekoek, die diepe
zuchten worden vroeg of laat toch uitgesproken gevoelens. En daar zit
hem nu juist het verschil tussen ons. Emotie (gevoelens) versus
ratio. Soms is het moeilijk om van de ander te respecteren hoe
die jou ziet en je in de spiegel laat kijken. Voor mannen is het een
stuk moeilijker om daarbij hun gevoel naar boven te halen, omdat wij
altijd met rationele verklaringen komen, waarbij dan bij de vrouw de
indruk ontstaat, hij loopt er voor weg of alles heeft de schuld
behalve hijzelf. Vrouwen daarentegen kunnen hun gevoel niet
uitschakelen en van een rationele verklaring uitgaan, althans nooit
op de momenten van het conflict zelf, waarbij bij mannen weer de
indruk ontstaat, waar maakt ze zich nou zo druk over, er zijn toch
veel belangrijker dingen. Voor een vrouw is het belangrijk dat
datgene wat zij aanvoelt ook door de man zo gevoeld wordt, dus zegt
zij het in eerste instantie niet, maar wacht erop tot hij het zelf
aankaart. Meestal kan ze dan heel lang wachten omdat bij een man
hetzelfde probleem via de ratio beoordeeld wordt en vaak de oplossing
of verklaring voor hem zo simpel is dat hij het helemaal niet als een
probleem ziet. Taal is voor mannen het overbrengen van informatie,
terwijl het voor vrouwen het communiceren van gevoelens is. Daardoor
wordt door vrouwen vaak beeldspraak gebruikt, zoals b.v. ‘we gaan
nooit uit’, terwijl bedoeld wordt ik heb zin om samen iets te
doen. Dit
soort beeldspraak wordt door mannen heel vaak opgevat als kritiek en
daardoor verliezen ze hun vermogen tot geven. Mannen horen liever een
direct verzoek. Dan zijn ze veel meer geneigd te doen wat hun partner
wenst. Een man zal zichzelf niet veranderen als hij het gevoel krijgt
oorzaak te zijn van een probleem. Hij zal zich veranderen als hij het
gevoel krijgt daarmee het probleem op te kunnen lossen. Een paar
verschillen:

Zij
heeft zorgzaamheid nodig, hij vertrouwen.
Zij heeft begrip nodig
en hij acceptatie.
Zij heeft respect nodig en hij
waardering.
Zij heeft toewijding nodig, hij bewondering.
Zij
heeft bevestiging nodig en hij goedkeuring.
Zij heeft
geruststelling nodig, hij aanmoediging.

De
combinatie van beide werelden emotie en ratio vind je maar zelden in
één mens, daarom is het belangrijk dat beiden binnen de relatie een
even grote plaats krijgen, dat betekent uiteraard voor allebei altijd
een stukje inleveren en toch achter de niet zo gevoelde of niet zo
begrepen ideeën van de partner gaan staan. Om in de beeldspraak te
blijven, we komen beiden van een andere planeet, maar wonen nu samen
op aarde, dus betekent dit voor ons allebei aanpassen. Mijn credo is:
door de ratio kan je iets bereiken, maar door te voelen kan je
gelukkig zijn. Dus geen emotie versus ratio, maar emotie en ratio.
Maar het blijft verdomde moeilijk.

A.L.
Duscees