Homo
sapiens versie 2.0

Wat
waren we blij in de jaren ’50 van de vorige eeuw, toen de eerste
stofzuiger kwam, en de eerste wasmachine, wat een gemak. Een aantal
jaren later was de eerste harttransplantatie, de medische kennis en
mogelijkheden gingen met sprongen vooruit. Inmiddels lachen we
meewarig als we dit soort zaken uit het verleden terug zien. Wat toen
voor onmogelijk werd gehouden vinden we nu allemaal normaal, soms
worden we zelfs boos als bij een skype gesprek met onze oom of tante
in Nieuw Zeeland het beeld en geluid niet gelijk lopen. Dat moet toch
beter kunnen. Enz. enz. Niet alleen de snelheid, de gemakken,
maar ook de lengte en kwaliteit van ons leven is enorm veranderd in
zo’n kleine 50 jaar.

Onlangs
had ik een gesprek met mijn vrouw naar aanleiding van wat uitspraken
van een futurologe in het TV programma van Ivo Niehe. Voor alle
duidelijkheid, futurologie is een wetenschap en moet niet verward
worden met science fiction. Toekomstkunde
of toekomstonderzoek (futurologie) wordt vaak bedreven door overheden
en bedrijven in het kader van strategische
beleidsvorming
. De
uitspraken welke deze futurologe deed zijn gebaseerd op de stand van
de wetenschap op dit moment en gaven aan welke richting het op kan
gaan. Je hoeft er niet slim voor te zijn om te begrijpen dat datgene
wat mogelijk is, op grond van economische of medische motieven, maar
ook op het gebied van de publieke sector van de overheid of semi
overheden, vroeg of laat gebruikt gaat worden. Aan de hand van ons
filosoferen hierover kwam mijn vrouw tot de uitspraak: “ik ben blij
dat ik al zo oud ben dat ik dat allemaal niet meer mee hoef te
maken”. Hieruit sprak een bepaalde angst voor de toekomst welke ik
heel goed kon begrijpen omdat het ging over het ingrijpen in ons mens
zijn. Alle mogelijkheden en toekomstige vernieuwingen waar wij mee te
maken krijgen en die op zich nog niet rechtstreeks ingrijpen in ons
wezen zelf zullen hoe dan ook komen. B.v. op het gebied van vervoer,
auto’s die zelfstandig rijden; op medisch gebied, het bouwen van
nieuwe organen uit onze eigen stamcellen; maar ook de communicatie
via het huidige internet wat vroeg of laat een soort middeleeuws
systeem zal blijken. De enige oppositie die nu al, maar ook in de
toekomst hiertegen zal gehoord worden, zijn de privicy problemen,
echter alles zal zo ingericht worden dat je wel mee moet doen. Je
onttrekken aan al die systemen zal betekenen dat er binnen die
maatschappij niet meer te leven valt als je niet mee doet. Zels nu is
het al zo dat wanneer je geen internet hebt via pc, tablet of mobiel,
je grote problemen hebt met bank, overheid of
semi-overheidsinstellingen. “Men”, wat je daar ook onder wil
verstaan, weet nu al bijna alles van je.

Het
zal echter verder gaan als de mogelijkheden welke er nu al zijn op
het gebied van ons brein benut gaan worden. Voor gehandicapten komen
er protheses die bestuurd worden door er alleen maar aan te denken.
De voornoemde futurologe vertelde dat het een wetenschapper gelukt
was om zijn brein aan te sluiten op het brein van een rat en door
zijn gedachten de staart van de rat kon laten bewegen, het is nu al
geen probleem om dit draadloos te kunnen doen, er moet dan alleen een
ontvangertje in de vorm van een chip worden ingebracht. Zoals het
plaatsen van een pacemaker nu een gewone zaak is, zullen er straks
miniem kleine chips bij mensen geplaatst worden om bepaalde organen
of functies te ondersteunen. Een stapje verder is om paspoorten of
identiteitskaarten te vervangen door een chip die onderhuids
geplaatst wordt, zoals nu al met onze huisdieren gebeurd. Onder het
mom van nooit geen fraude of verlies meer mogelijk zal een en ander
aanbevolen worden en uiteindelijk verplicht worden. Breinen koppelen
tussen b.v. wetenschappers behoort ook tot de mogelijkheden, maar ook
via chips zaken inbrengen in ons brein. M.a.w. wat tot nu toe gold
als science fiction, de mens als half robot en half mens is geen
science fiction meer, maar daar zijn we via allerlei tussenstapjes
naar op weg om nog maar niet te spreken van de mogelijkheden om in
onze genen veranderingen aan te brengen. Het eerste prikje wat onze
kinderen nu op het consultatiebureau krijgen zal dan waarschijnlijk
vervangen zijn door het inbrengen van een chip die je kan uitlezen
maar die ook aanstuurt. Er komt een moment en dat is al heel
dichtbij, dat er in het wezen van de mens werkelijk kan worden
ingegrepen. Het sturen of bijsturen van ons brein. Ik begrijp mijn
vrouw als ze zegt, dat hoef ik gelukkig niet meer mee te maken.
Daarnaast zijn we er natuurlijk nog allemaal zelf bij of we dit
willen of niet, het kan alleen betekenen dat je op een totaal andere
manier moet gaan leven, buitenom de maatschappij, terug naar de basis
van het leven, zelfvoorzienend voor je dagelijkse behoeften, levend
van en met de natuur en dit voor lief nemend met alle gevolgen die
dat geeft. Hoe lang zal dan de ondersteuning voor versie 1.0 van de
mens gehandhaafd blijven of worden we dan verplicht tot een upgrade ?
Versie 2.0 komt er aan. Allemaal fantasie ? Die beoordeling laat ik
aan u over.

A.L.
Duscees