De
blinddoek van Vrouwe Justitia

Stel
je bent al jarenlang werkzaam bij hetzelfde bedrijf en door je
ervaring en positieve instelling heb je een positie verworven waarbij
je grote verantwoordelijkheden hebt gekregen. Je werkgever vertrouwd
heel veel aan je toe en controleert dat ook nauwelijks omdat hij weet
dat het belang van het bedrijf bij jou voorop staat. Nu gebeurt er
iets in je privéleven waardoor er grote financiële moeilijkheden
dreigen. Dat zou opgelost kunnen worden als je snel over een
aanzienlijk bedrag zou kunnen beschikken en in de loop van een aantal
maanden zou je dat geld weer terugverdiend hebben. Je besluit een
constructie op te zetten met geld van je werkgever waardoor je uit de
brand bent en na minimaal 5 maanden kan dat geld weer terug naar je
baas, zonder dat iemand er iets van gemerkt heeft denk je. Tot de
accountant bij het bedrijf komt. Hij merkt dat er iets niet klopt in
de boekingen en komt achter je constructie. Je baas wordt ingelicht
en er wordt aangifte gedaan, op staande voet ontslag en er volgt een
rechtzaak tegen je waarbij je wordt veroordeeld. Zo hoort het ook te
gaan in onze Nederlandse rechtstaat. Nu een ander voorbeeld.

Stel
je werkt voor een bedrijf in de financiële sector, je verdient goed,
maar door afspraken met je collega’s te maken kunnen jullie nog
veel meer verdienen. Je wordt vertrouwd want je doet het goed voor
het bedrijf en wordt nauwelijks gecontroleerd. Totdat er bij een
ander bedrijf iets aan het licht komt waarbij ook jou afspraken
bekend worden. Iedereen is door die afspraken benadeeld, ook dit heet
fraude. Inmiddels was je al van baan veranderd, maar je bazen worden
erop aangesproken, zij hebben er al dan niet van geweten, maar
duidelijk wordt dat ze het hadden moeten weten dus ernstig tekort
waren geschoten in hun verantwoordelijkheid. Er wordt aangifte gedaan
tegen hen, maar er volgt geen ontslag en van een rechtszaak komt het
ook niet, want ze mogen de zaak afkopen doormiddel van een flinke
boete. Schaamteloze fraude noemde de minister van Financiën het in
eerste instantie, waarna hij later verklaart dat zijn collega de
minister van justitie en baas van het OM zich heeft gericht op
afdoening van de zaak. Er is dus niet eens serieus overwogen de gang
naar de rechter te maken. “Mijn ambtgenoot van Veiligheid en
Justitie heeft met deze vorm van afdoening ingestemd”. Jij hebt
dus geluk, je wordt niet vervolgd, want als jij vervolgd zou worden
zouden ook je bazen en alle andere toezichthouders zoals de DNB als
eindverantwoordelijken voor de rechter moeten verschijnen.

Laat
ik nu altijd gedacht hebben dat de blinddoek van Vrouwe Justitia
symbool stond voor het rechtspreken zonder aanzien des persoons. Uit
het bovenstaande blijkt dat die blinddoek ook gebruikt wordt om niet
te willen zien als er vooraanstaande personen in het geding zijn.
Sommige mensen zijn dus meer gelijk dan anderen. Klassenjustitie dus.
Altijd heb ik geloofd dat onze rechtspraak onafhankelijk was, dat zij
boven alles stond en de politiek geen enkele invloed op haar kon
uitoefenen. Het zoveelste geloof wat ik kwijt ben.

A.L.
Duscees