Terug
naar de sprookjestijd ?

Zwarte
Pietendiscussie, 30 jaar oud paard dood, eerste herfststorm, Estelle
(wie ?) weg bij Badr, winterbanden, sletvrees enz. enz. Zomaar een
paar onderwerpen waar we ons volgens de media druk om moeten maken,
ik kan er nog veel meer noemen. Zodra een van dit soort onderwerpen
in het nieuws gebracht wordt, ontploft twitter en facebook en ze
worden bijna trending topic. Voor één dag wel te verstaan……nou
ja, sommige misschien 2 à 3 dagen, maar daarna zijn we het allemaal
weer vergeten, want het volgende non item vraagt onze aandacht.
Oppervlakkigheid troef, ben ik dan de enige vraag ik me af, die
hunkert naar verdieping ? Ik kan het me bijna niet voorstellen. Met
mij, zijn er toch nog velen die de sprookjestijd zoals ik die noem,
hebben meegemaakt.

“Er
was eens……” een tijd waarin hogere waarden hoog in het vaandel
stonden. Of dit nu was ten aanzien van godsdienst, politiek of
maatschappij, men maakte zich druk en discussieerde met elkaar over
iets wat veel belangrijker werd geacht dan die kleine dingetjes welke
in het dagelijks leven passeren. Kerken die toen nog alom aanwezig
waren, vertelden ons dat het aardse leven in het teken diende te
staan van het eeuwige leven wat daarna kwam. Geen tijd en aandacht
voor de oppervlakkigheden van de aardse beslommeringen. Politieke
partijen predikten, ieder vanuit hun eigen overtuiging, hun idealen
voor een beter bestaan in de toekomst voor onze kinderen. De eigen
signatuur was daarbij duidelijk, in tegenstelling tot wat we nu zien
waarbij het niet uitmaakt op welke partij je stemt, je krijgt toch
overal hetzelfde of je krijgt het overal niet. De waan van de dag
bestond toen niet, men keek verder. Maatschappelijke organisaties
veelal gelieerd aan voornoemde kerken of politieke partijen, deden
mee in die toekomstidealen vanuit een hogere gedachte in plaats van
de huidige geprivatiseerde organisaties waarbij geld verdienen voorop
staat. Hoge idealen gaven verdieping aan het leven. Waarom noem ik
dit nu de sprookjestijd ? Men geloofde toen nog in de sprookjes van
de kerk, de politieke en andere organisaties.

Sprookjes hebben vaak
een moraal of metafoor die ons wordt voorgehouden door middel van
magie en fantasie verhalen, maar die ook duidelijk zijn in wat goed
en kwaad is en…. wat echt belangrijk is. Doordat men daarin
geloofde speelde dit een allesoverheersende rol en werden de kleine
dagelijkse dingen zonder veel poeha geaccepteerd, dit hoorde nu
eenmaal bij het leven. Wil ik dan terug naar de tijd dat we in
sprookjes geloofden ? Nee, maar wel terug naar een besef van moraal
en wat belangrijk is, niet gebaseerd op fantasieverhalen, maar
op de werkelijkheid van nu, een werkelijkheid die ons laat zien hoe
we achter de afgod van het geld aanlopen, waardoor onze aarde niet
alleen letterlijk maar ook figuurlijk naar de knoppen dreigt te gaan.
Het besef wat goed en wat kwaad is voor onze wereld, inclusief alle
levensvormen, zoals ook voor de mens zelf. Het besef dat we met het
egoïsme van onze hebzucht eigengelijk anderen tekort doen, waardoor
afgunst en verbittering hand over hand toenemen en velen daardoor weg
kijken met het idee, als ik het niet zie gebeurd het ook niet en zich
dus maar ledighouden met zich druk te maken over de oppervlakkige
onderwerpen zoals aan het begin van deze column omschreven. Er moet
veel veranderen, te beginnen bij onszelf, willen we het ook op een
sprookjesmanier laten eindigen. “….en ze leefden nog lang en
gelukkig.”