Graaicultuur

Inmiddels
mochten wij er van uitgaan dat de graaicultuur van de laatste
decennia, genoegzaam bekend en ook aangepakt is. Zo af en toe
verschijnt er nog een bericht in de media dat een directeur of
commissaris ook nu nog een flinke bonus of te hoog salaris krijgt,
maar het leek de goede kant op te gaan. Afgelopen week kwam ik
erachter dat die cultuur niet alleen bij de top van ons bedrijfsleven
of de overheid plaats vond en daar voor persoonlijk gewin zorgde,
maar ook bedrijven of overheden zoals gemeenten daar nog steeds aan
meedoen, zij het niet voor het persoonlijk gewin maar voor het
bedrijfsgewin of voor de gemeente inkomsten. Wat was er in het nieuws
? De parkeertarieven in de parkeergarages, gerund door particuliere
bedrijven of door gemeentes. Deze tarieven blijken zodanig bepaald te
zijn, dat u en ik altijd veel te veel betalen. Eigenlijk wisten we
dit al, want de meesten van ons hebben hier al eens mee te maken
gehad. Er zijn voorbeelden waar de tarieven per kwartier tot zelfs
per uur berekend worden en alles wat daar tussen zit, met name in de
grotere steden is dit een beleid waar veel geld aan binnenkomt. Niet
alleen dat het tarief zelf erg hoog is, maar ook nog eens dat deze
prijs dubbel of driedubbel betaald wordt. Immers uitgaande van een
uur tarief, is het vaak zo dat binnen dat uur 2 of 3 mensen gebruik
maken van dezelfde parkeerplek en allemaal betalen ze voor een uur.
Dit beleid is voor mij ook graaicultuur, de parkeerruimtes in de
steden zijn beperkt en hiervan wordt enorm geprofiteerd.

Graaicultuur
ondermijnt het idee dat je geld moet “verdienen.” Overheden
noemen dit echter geen graaicultuur, maar ontmoedigingsbeleid en
willen hiermee het openbaar vervoer zogenaamd promoten. Al zou dit
nog zo zijn (wat ik betwijfel) dan nog is het feit dat mensen niet
per minuut betalen maar met een veelvoud daarvan voor mij oneerlijk
en heet het wat mij betreft graaien. Onder het mom van ontmoedigen
wat sympathiek klinkt als het gaat om het milieu of de gezondheid van
mensen worden door de overheid kapitalen verdiend, denk hierbij maar
aan de taks op benzine, alcohol en sigaretten. Nou heb ik voor die
gezondheidsbedreigende middelen nog wel enige sympathie, geheel
verbieden tast immers de vrijheid van het individu aan, dus kan de
prijs een middel zijn om het gebruik zoveel mogelijk te beperken. De
huidige prijzen van de parkeergelden zijn m.i. niet in het voordeel
van de winkeliers in de binnensteden. Door het internet hebben mensen
de mogelijkheid om hun producten van thuis uit te bestellen en
menigeen zal de keus die hierdoor mogelijk is laten afhangen van wat
in de portemonnee het voordeligst is. Benzine verrijden en
parkeergeld betalen of het bij je thuis te laten afleveren.
Natuurlijk zal voor een flink aantal mensen de gezelligheid van het
shoppen in de binnenstad hen niet weerhouden om het dure parkeergeld
op de koop toe te nemen, maar of men dit vaak gaat doen, waag ik te
betwijfelen. Mijn zoon woont in de binnenstad van Amsterdam, wanneer
ik hem bezoek, moet ik er op rekenen dat ik voor een middagje zeg van
1 tot 5 een kleine € 50,- kwijt ben, de parkeergarage ter plaatse
rekent € 12,- per uur. Ik bezoek hem dan ook niet zo vaak dan ik
eigenlijk zou willen. Het alternatief het openbaar vervoer kost me
echter nog meer, althans als ik samen met mijn vrouw ga, dus die
prijzen dan maar op de koop toe nemen. Maar ik blijf het schandalig
vinden.

A.L.
Duscees