Zomercolumn

In
de hoop dat u het mij niet kwalijk neemt dat mij de lust ontbreekt om
bij de huidige temperatuur, geen lange of diepgravende, met onderzoek
gestaafde column te schrijven, wil ik toch een klein stukje weergeven
van hetgeen ik om me heen zie. In ons doorgaans zo koele
kikkerlandje, waar mensen ook redelijk koel reageren, zie ik een
verandering plaats vinden wat neigt naar meer mediterrane trekjes.
Het lijkt dat als gevolg van de tropische temperaturen onze doorgaans
zo koele emoties meer aan de oppervlakte komen te liggen, of dit nu
komt door de hete zon, of als gevolg daarvan het vele drinken, veelal
alcoholische drankjes weet ik niet, maar er lijkt een soort
emotiedrempel te verdwijnen naar gelang het meer tropischer wordt.
Dus, is dan mijn conclusie, we verschillen toch niet zoveel met de
mensen uit de mediterrane landen. Waarin we wel verschillen is de
manier waarop we ons bij deze temperaturen kleden. Bij ons gaat er
zoveel mogelijk kleding uit, terwijl de bevolking in de zuidelijke
landen dit juist niet doet en men daar vaak de dames zelfs met
donkere kleding ziet lopen terwijl het bij ons allemaal zo licht en
bloot mogelijk moet zijn. Wat dit laatste betreft, of het nu de
juiste manier is of niet, pleit ik toch voor onze manier van kleden,
mijn mannelijk oog wil ook wel wat en dat schijnt toch niet abnormaal
te zijn, dus sta ik mezelf toe om zittend in de schaduw van de bomen
met plezier te kijken naar de dames die naar en van het strandje aan
mij voorbijkomen. Wat de eerder genoemde emoties die dichter aan de
oppervlakte liggen betreft heeft dit niet alleen met negatieve
uitbarstingen te maken, gelukkig niet, maar meer nog met de
constatering dat mensen een stuk opener zijn en zich sneller bloot
geven ten aanzien van hun gevoelens en drijfveren of hun
levensomstandigheden en die al vrij snel met anderen delen, en welke
er normaal gesproken een stuk moeilijker uitkomen. Kortom hoe
warmer hoe bloter, in meerdere opzichten. Ik geniet er van.

A.L.
Duscees