SPD

Deze
3 letters staan normaal gesproken voor Staats Praktijk Diploma
bedrijfsadministratie, of Sociaal Psychiatrische Dienst, maar
in deze column staat het voor Sociaal Psychologische Duimzuigerij.

Misschien
een beetje late reactie mijnerzijds maar door hetgeen vorige week in
het nieuws was, moest ik deze column een weekje uitstellen. De
beroering in wetenschappelijke kring betreffende de fraude van
Diederik Stapel, een publiciteitsgeile wetenschapper, kwam 2 weken
geleden opnieuw in het nieuws toen het rapport van de commissie
Levelt daarover uitkwam en… de verklaring van de fraudeur himself,
waarbij hij toch nog snel even reclame maakte voor zijn nieuw uit te
geven boek omtrent deze zaak.

Zijn
faam als vooraanstaand wetenschapper blijkt een grote luchtballon
geweest te zijn. In die kringen is het zo, hoe meer je gepubliceerd
krijgt, hoe hoger je wordt ingeschat, roem en macht corrumpeert
blijkt maar weer eens opnieuw. Daarnaast blijkt het vakgebied van de
sociale psychologie wel een gebied te zijn wat om duimzuigerij
vraagt. Als je alleen al naar sommige titels kijkt van zijn
publicaties zoals : Het verschil tussen zeggen en doen; waarom
protestanten vlijtiger zijn dan katholieken en waarom katholieken
creatiever zijn dan protestanten; De invloed van slankheid van
modellen op de effectiviteit van advertenties; Sinterklaas bevordert
eerlijk delen; Vleeseters zijn hufters enz. Dan vraag ik me af, wie
zit daar nu op te wachten, als dan bovendien blijkt dat de uitkomsten
van al dit soort onderzoeken zodanig gemanipuleerd zijn dat ze
allemaal aan de persoonlijke ideeën van de onderzoeker voldoen, kun
je rustig stellen dat de wetenschap kompleet wordt geflest. Daarnaast
vraag ik me af hoe het mogelijk is dat hij aan de vele miljoenen komt
die deze onderzoeken kosten, wie heeft daar geld voor beschikbaar
gesteld ? Van zeer nabij weet ik hoe verschrikkelijk moeilijk, ja
soms onmogelijk het is om geld beschikbaar te krijgen voor serieus
wetenschappelijk onderzoek. Mijn eigen zoon moet hemel en aarde
bewegen om te proberen verder te kunnen met zijn onderzoek voor
mensen met chronische pijn. Onderzoek waar mensen mee geholpen kunnen
worden, net zoals kankeronderzoek of hersenonderzoek enz. Dit staat
toch wel in schrille tegenstelling tot de “nonsens” van de
onderzoeken van dhr. Stapel zoals bv. het verschil tussen zeggen en
doen. Moet je dat onderzoeken ? dat weet toch iedereen. Het wordt
tijd dat er ook op dit gebied eens heel kritisch gekeken wordt waar
fondsen of universiteiten hun geld aan besteden. Wat Stapel betreft
is het wel duidelijk, in 2006 publiceerde hij daar zelf al over,
namelijk : “wetenschap als zelfbevrediging”. Hij heeft zijn
publiciteitsgeilheid hiermee wel verklaard.

A.L.
Duscees