Oud
en Nieuw

Afgelopen
weekend werd ik geconfronteerd met twee opmerkelijke maatschappelijke
feiten, althans voor mij opmerkelijk. Ik noem het oude (misschien
nostalgisch) en nieuwe (moderne) gebruiken. Voor mij persoonlijk
staan ze beiden nogal ver van me af. Eerst het oude, op facebook zag
ik een fotootje voorbijkomen van een man in een zwarte jurk, op zich
niet heel bijzonder want we zien bij onze moslim landgenoten dit
verschijnsel ook wel eens, maar dan meestal een witte jurk. In dit
geval betrof het een geestelijke die met een kwast stond te zwaaien
naar een openstaande auto. In die auto begreep ik, lagen een soort
broodjes (hubkes) volgens het bericht. Men noemde dit de hubkes
worden gewijd. Nou sta ik niet buiten onze wereld, dus ik weet best
wat dit gebruik behelst. Binnen de katholieke kerk is dit gebruik een
rituele handeling waarbij zaken (met een ander woord) gezegend
worden. Dit gebruik kwam vroeger veelvuldig voor, het zegenen van
allerhande materiële zaken. In die tijd werd dit door de gelovigen
ook erg op prijs gesteld. Men hechtte daar waarde aan omdat dit
binnen het geloof paste. Het komt mij echter voor dat in de huidige
tijd dit meer een stukje nostalgisch cultuurgoed is dan een
geloofshandeling. Wie gelooft er nog in dat door zo’n wijding er
iets met die broodjes zou gebeuren waardoor ze gezonder zijn of beter
zouden smaken. Voor mij een stukje katholiek cultuurgoed uit lang
vervlogen dagen. Oud en achterhaald dus.

Het
nieuwe moderne fenomeen wat ik tegenkwam, was een folder welke hah
verspreid is ten aanzien van echtscheidingsbemiddeling. Nu is reclame
maken niets nieuws en hah folders ook niet. Reclamemakers willen in
dit soort gevallen ons erop wijzen dat we hun product hard nodig
hebben en vaak ook nog tegen een concurrerender prijs dan hun
collega’s. Je zou dus gek zijn als je het niet doet blijkt vaak uit
hun boodschap. In dit geval straalde het plaatje en de tekst op de
folder ook nog eens een grote vrolijkheid uit. Papa zwaait lachend
naar zijn dochter en zegt: “veel plezier bij mama”, en de dochter
zwaait terug en zegt: “dag papa tot maandag”. Daarnaast krijg je
ook nog eens 20% korting op de taxatie van je huis, wat je bij
scheidingen meestal moet gaan verkopen. Kortom een folder welke
alleen maar vrolijkheid en positiviteit uitstraalt. In de kranten
zien we al langer adv. voor dit soort zaken, maar dat vind ik net nog
iets anders dan een hah folder. Als je met dit soort zaken te maken
krijgt ga je zelf op zoek lijkt me, maar om zoiets hah aan te prijzen
is voor mij een brug te ver. Ik vraag me af als dit de trend wordt om
met dit soort zaken om te gaan, wat is dan de volgende folder ?
Instellingen die reclame maken voor het uit huis plaatsen van je
kind, of maatschappelijk werkers die je aanraden hen in te schakelen
om je kind(eren) op te voeden ? Zo zou ik er nog wel een paar meer
kunnen noemen. Het moet allemaal kunnen is een veelgehoord gezegde
als er iets gebeurd wat we van vroeger niet kennen. Ik heb daar toch
mijn twijfels over, ook in de zeventiger jaren moest alles maar
kunnen zeker op het gebied van de seksualiteit. Nu zien we wat zo’n
mentaliteit voor gevolgen had, pedofilie en kindermisbruik werden
stilzwijgend gedoogd, zie het nieuws over de BBC medewerkers. Nou
zijn dit soort zaken niet te vergelijken met de boodschap op de
folder, maar dat alles maar moet kunnen, nee niet voor mij.

A.L.
Duscees