Familiedrama’s

Afgelopen
week werden we opgeschrikt door een familiedrama in het Utrechtse
Schalkwijk. Volgens de statistieken komt dit in Nederland een aantal
keren per jaar voor en we vragen ons dan af, wat kan er nu zo erg
zijn dat naast zelfmoord daarin ook de kinderen en soms de partner
wordt meegenomen. Binnen de psychologie is hier genoeg over te
vinden. Soms hebben die deskundigen daar verschillende meningen over,
maar een aantal zaken lijkt wel vast te staan om dat die bij allen
terugkomen. De meest voorkomende redenen voor zo’n daad kunnen de
volgende zijn:Men heeft psychische problemen en overziet de gevolgen
van zijn daad niet .Men ligt in scheiding en de ene ouder denkt dat
de ander niet goed voor de kinderen kan zorgen, zelfmoord plegen
betekent in dat geval de kinderen onverzorgd achterlaten. Men zit in
een psychotische depressie en is er van overtuigd dat de dood een
uitkomst is voor iedereen. Men wil wraak op de (ex)-partner en doet
dat via het grootste bezit van de ander, namelijk het kind, of
kinderen. Men gunt de ander de kinderen niet en dan is de enige weg
het doden van de kinderen.

Daarnaast
zijn er ook nog gevallen bekend, zij het sporadisch, van mensen met
waandenkbeelden, die denken dat hun kind en/of partner bezeten is van
de duivel, of dat men stemmen hoort die zeggen dat ze hun gezin
moeten doden om samen in de hemel heel gelukkig te worden. Duidelijk
moge zijn dat er in alle gevallen ernstige psychische problemen een
rol spelen, ook extreme wraakgevoelens komen voort uit een psychische
stoornis zoals bv. een persoonlijkheidsstoornis.

Kan
dit worden voorkomen?

Doordat
mensen het niet zien aankomen is het ook moeilijk om familiedrama’s
te voorkomen. Zoiets kan ook in ons dorp gebeuren het blijft echter
bijna onvoorspelbaar, toch zijn er een aantal zaken die, blijkt vaak
achteraf, toch wel zijn opgevallen al heeft men het niet als zodanig
herkend. Net als bij kindermishandeling zijn er vaak toch wel kleine
aanwijzingen geweest.Wanneer men in de gaten heeft dat een gezin zich
steeds meer terugtrekt, kunnen daar vraagtekens bij gezet worden. Een
vader of moeder die steeds meer in zichzelf gekeerd is en waarvan de
kinderen bijna niet meer buitenkomen, dit alles kan duiden op een
situatie die verkeerd dreigt te gaan. De kinderen zelf voelen
waarschijnlijk wel heel goed aan dat er iets fout dreigt te gaan,
maar ook voor hen is het moeilijk om daar de vinger op te leggen. Een
goede veilige omgeving in de vorm van ooms, tantes, leerkrachten of
goede buren kunnen een hulp zijn, maar een familiedrama is en blijft
onvoorspelbaar. Dit komt voornamelijk omdat de mensen die hun
kinderen van het leven beroven geen kille psychopaten zijn, maar in
feite heel vaak warme mensen die het leven niet meer aankunnen. (bron
InfoNu) Het komt vaak voor dat van daders gezegd wordt dit hadden we
nooit van hem of haar verwacht, daar hebben we nooit geen enkele
aanwijzing voor gezien of, het waren zulke aardige mensen. Toch moet
er binnen de heel nabije omgeving wel eens iets te zien zijn geweest,
of men weet van problemen maar de persoon is daarvoor onder
behandeling, dus is het ons pakkie an niet meer.

Mijn
boodschap is na weer zo’n drama, blijf scherp het kan ook in uw
omgeving gebeuren. Over het aantal drama’s dat door een oplettende
omgeving voorkomen is, lezen we nooit iets want dat haalt de krant
niet, maar die zijn er ook. Gelukkig maar.

A.L.
Duscees