Nieuws

Afgelopen
week las ik in een boekje van Viktor Lammen een zin uit een van zijn
columns. Deze zin luidde:‘het lezen van kranten kan u en anderen
rondom u dodelijke angsten bezorgen.’Een en ander naar aanleiding
van de opsomming welke hij gaf over het aantal angstopwekkende
onderwerpen welke in de kranten verschijnen, veelal in de zgn.
komkommertijd. Hij vult daar 2 pagina’s mee, een paar ervan :
straling van mobieltjes, vogelgriep, de maya kalender, brandbare
kerstversiering, bespoten groenten, straling uit beton, meeroken,
indentiteitsfraude enz. enz. Dit bracht mij op de gedachte wat is
nieuws eigenlijk en wat betekent dat voor mij. Van nature zijn we
allemaal nieuwsgierig en de pers verdient daar haar brood mee.
Overigens lijkt het een raar woord “nieuwsgierig” in eerste
instantie zou je denken dat de lettergreep gierig juist suggereert
gierig met nieuws. Echter volgens het etymologisch woordenboek
(herkomst van woorden), betekent gierig van oudsher begerig, inhalig,
ook het woord wijsgeer heeft deze herkomst namelijk begerig naar
wijsheid.

Volgens het standaardprincipe voor journalisten is nieuws
berichtgeving over iets wat nog niet bekend is, daarbij geldt ook dat
het van algemeen belang moet zijn en het wordt gepubliceerd in
velerlei vorm, krant, tv, radio, internet, enz. Nieuws wordt meestal
gedefinieerd als dat wat opvallend is ten aanzien van de normale gang
van zaken, zoals een brand of ongeluk. Hiermee concentreert het zich
meestal op negatieve ontwikkelingen en krijgt de pers vaak het
verwijt negatief gericht te zijn. Naast het zgn. hotnieuws bestaat er
ook nog zoiets als achtergrondinformatie waarbij achtergronden van
nieuwsfeiten wel of niet vanuit een bepaalde context belicht worden.
Vanuit de signatuur van het medium wordt bepaald of een bepaald
nieuwsfeit groot of klein gebracht wordt. Onder
journalisten bestaat de discussie of sport en show wel echt ‘nieuws’
kunnen heten, omdat de ‘need-to-know’-component en het algemeen
belang volgens velen volkomen ontbreekt, en bovendien de aandacht die
nieuwsconsumenten dienen te hebben voor belangrijker ontwikkelingen
in de weg staat.

Daar stellen andere journalisten weer tegenover dat
de nieuwsconsumenten niet alleen over politiek en economie willen
vernemen, en dat de consument recht heeft op een compleet menu.
Nieuws is er dus in velerlei vorm en kan alleen blijven bestaan als
het ook geconsumeerd wordt, wat dat betreft blijkt de nieuwsvorm en
inhoud gewoon een doorsnee te zijn van waar wij als consumenten
nieuwsgierig naar zijn. Ook roddelbladen blijken goed te verkopen,
het is maar wat je belangrijk vind. Het hele scala loopt dus van
kleinburgerlijk dorps tot wereldschokkend. Nu aan het eind van dit
hele nieuwsverhaal opnieuw de vraag wat betekent dit voor mij ? Laat
ik mijn leven in enigerlei vorm bepalen door wat mij in het nieuws
gezegd wordt ? Ik ben, ondanks dat ik mezelf als een vrijdenker
beschouw, toch geneigd te zeggen van wel, immers goede en gefundeerde
kennis bepalen toch mijn gedachten en keuzes, wel gebruik ik hierbij
een enorme stofkam om al het pulp er uit te halen. Maar ook dat wordt
erg persoonlijk bepaald. Wel ben ik blij dat we wat dit betreft in
een vrije en pluriforme maatschappij leven, waar voor ieder de
mogelijkheid bestaat zijn eigen, voor hem belangrijk nieuws te
vergaren, of dit nu over de dorpsperikelen zoals in deze krant of het
grote wereld- of wetenschappelijk nieuws gaat. Weet echter wel dat
datgene wat je veel en maar al te graag tot je neemt, uiteindelijk
ook je leven gedeeltelijk gaat bepalen.

A.L.
Duscees