Wat zou er veranderd zijn ?

In september mogen we weer naar de stembus, ik heb zelf nog geen idee wie ik zal gaan stemmen. Daarover nadenkend heb ik er nog eens een paar eerdere, politiek georiënteerde columns, op nageslagen en toen ik die las kreeg ik een antwoord op bovenstaande vraag. De betreffende columns zijn uit januari en mei 2010, dus ruim 2 jaar geleden. In die columns ging het over het goochelen met cijfers en de voorstelling van zaken over de bezuinigingen en over populistische partijen c.q. uitspraken. Ik wil mijn toenmalige gedachten daarover nog eens terughalen. Allereerst het goochelen met cijfers, ik schreef toen :

“Goochelen en illusionisme zijn zaken waarbij datgene wat je denkt te zien, niet is wat het werkelijk is, m.a.w. je wordt, om het maar eens plat uit te drukken, ‘bedonderd’. Gebaseerd op het trekken van je aandacht door zaken die je moeten afleiden van waar zo’n ‘magiër’ werkelijk mee bezig is.
Zo kan je ook goochelen met cijfers en aandacht trekkende uitspraken over die cijfers. Dit gebeurt momenteel bij de campagnes van de politieke partijen op weg naar de verkiezingen. Als je hoort en ziet hoe er met de cijfers en de uitkomsten van het CPB gegoocheld wordt, waan je je verzeild in één grote goocheltruc”.

Ik zie nog niets anders en naarmate de verkiezingen dichterbij komen zal dit alleen nog maar erger worden. Over de voorstelling van zaken over de bezuinigingen, schreef ik toen :

“Hoe je het ook wend of keert, dit zal door ons allen opgebracht moeten worden, als het niet linksom is dan wel rechtsom. Wat je krijgt te zien en te horen is dat er wel bezuinigd moet worden maar dat dit volgens alle partijen op hun wijze dient te gebeuren, waarmee ze de illusie wekken dat dit het beste is voor het land en de burger, dus ook voor jou, maar of we dit nu uitsmeren over 2 jaar of 10 jaar, of dat we dit nu moeten opbrengen via hogere zorg- of onderwijskosten, of we nu 2 jaar langer moeten doorwerken voor het zelfde pensioen of dat we met een lager pensioen genoegen moeten nemen als we die 2 jaar niet doorwerken, uiteindelijk betalen we het toch allemaal zelf, bij elke politieke partij.”

Spreekt men nu duidelijker taal en is men eensgezinder geworden over de bezuinigingen ? Ik zie het nog niet. En dan tenslotte het populisme, waar partijen als populistisch bekend staan of waar door andere partijen net zo goed populistische uitspraken worden gedaan. Twee jaar geleden schreef ik daar al over:

“De kiezer kan in eerste instantie achter uitspraken aanlopen, maar zal, en de geschiedenis leert dit, uiteindelijk bij een volgende verkiezing de armoe van zulke uitspraken herwaarderen. Je hoeft maar naar een wat langere periode van de politieke geschiedenis te kijken, om te zien dat partijen welke het populisme of opportunisme nogal in hun vaandel hebben staan, grote verschillen in aantallen kiezers te zien geven. Het betreft bijna altijd partijen, welke zich uiterst links of uiterst rechts van het politieke scala bevinden. Het is niet voor niets, dat de middenpartijen over langere perioden altijd het grootst blijven, ook al zit er wel eens een dip in, de maat van het grootste deel van de kiezers, blijkt uiteindelijk het midden, of dat nu het sociale of liberale midden is. Wel is het goed dat er extreme verschillen zijn, dat houdt ook de middenpartijen scherp. Op het politieke bal wordt zowel op 2/4 als op 3/4 maat gedanst en alle maatsoorten die er nog meer zijn, maar aan het eind van de avond lopen we de polonaise, dit blijft uiteindelijk de maat van het grote publiek.”

Als je met bovenstaande gedachten naar de hedendaagse politiek kijkt, moet het antwoord op de vraag in de kop van deze column zijn: Nee, er is niets veranderd. Ook de winnaar van de komende verkiezingen zal ongetwijfeld, uiteindelijk ook aan bovenstaande bewoordingen voldoen.

A.L. Duscees