Ook bang om iets te missen ?

Afgelopen dinsdag stond er een mooie column in BN/DeStem van John Bas, betreffende de zgn. FOMO ziekte. FOMO staat voor Fear of Missing Out, oftewel bang om iets te missen. Door het lezen van deze column herkende ik zo veel, niet alleen van mijn eigen kinderen, maar ook bij mezelf. Het betreft hier het gebruik van onze smartphone en dan niet het bellen of gebeld worden, maar al die andere mogelijkheden als SMS, Twitter, Hyves en Facebook.

De jeugd schiet in de stress als ze een piepje horen en zijn bang er niet bij te horen als ze een berichtje niet direct beantwoorden of te liken. De jeugd lijkt wel geboren met een tel. in de hand en de ergernis welke dit soms oproept wanneer op elke plaats en op elk tijdstip deze tel. voorrang krijgt boven al het andere, schijnt hun koud te laten. Het niet beantwoorden, checken of erger nog het ‘uitzetten’ van de tel. schijnt een doodzonde te zijn.

Maar ook bij mezelf constateer ik een bepaalde vorm van FOMO, niet voor wat mijn tel. betreft, maar wel voor mail of de sites als Twitter en Facebook, want wat doe ik namelijk?, zodra ik thuis kom van weggeweest is mijn eerste handeling de pc aan zetten en mail, facebook en twitter checken. Wat is dit toch vroeg ik me af, wat drijft mij ? Ook bang om iets te missen ? En wat zou ik dan missen ? Ik heb voor mezelf eens nagekeken wat er zoal op mijn facebook en twittersite binnenkomt aan berichtjes, eigenlijk onvoorstelbaar als je deze eens goed tot je laat doordringen. Berichtjes als : lekke band, nu maar met de bus; lekker weekend; welterusten of goede morgen; vandaag maar 3 lesuren; hopelijk lekker weer het weekend; weer aan het werk na weekje vakantie, enz. enz. Zit ik daar op te wachten ? Nou nee niet echt eigenlijk. Maar stel dat je dat ene wel interessante berichtje zou missen en je kunt er niet over meepraten, dan ga je toch af bij je vrienden en kennissen. Is dat zo, of zit dat alleen maar in mijn hoofd. Ik denk het laatste, het is net als stiekem hopen op een grote prijs bij de staatsloterij, terwijl je weet dat de kans zeer miniem is, maar als….. enz. En wat zet ik er zelf op ? zitten mensen daarop te wachten ? Tijd om eens na te denken waarom ik me met de geest der tijd zo laat mee slepen. Volgens de voornoemde column wordt er op moederdag een‘ik ben offline-dag’ gehouden. Benieuwd hoeveel mensen daar aan mee doen of hoeveel moeders zich opnieuw ergeren aan het bezoek wat constant met hun mobiel in de weer is. Iedereen een fijne Moederdag gewenst.

A.L. Duscees