Privatisering en marktwerking

Laat ik beginnen te zeggen dat ik geen econoom of marketingdeskundige ben, toch heb ik daar zo mijn ideeën over, althans als het gaat over het onderwerp dat mij raakte deze week.

De twee woorden in de kop van deze column zijn de laatste decennia schering en inslag in onze maatschappij. Marktwerking is m.i. niets zonder privatisering, dus daar begint het. Nu is al vanouds bekend dat dit één van de verschillen tussen links en rechts denken in de politiek is. Het is dan ook geen wonder dat bij de laatste rechtse kabinetten, de privatisering van alle, voorheen overheids of semioverheids bedrijven, een grote vlucht heeft genomen. Wat mij betreft heeft dit alleen voordelen opgeleverd voor de managers van dit soort instellingen die met hun hoge salarissen en bonussen mooi weer spelen en de kerntaken welke dit soort instellingen horen te hebben, nl. een zorgplicht voor de bevolking totaal uit het oog zijn verloren. Ook Staatsbosbeheer is niet aan dit beleid ontsnapt, zij het dat zij nog niet volledig geprivatiseerd zijn, wel is een groot deel van hun werkzaamheden naar de provincie doorgeschoven en tezamen met de noodzaak om te bezuinigen, heeft dit ook hier geleid tot een beleid van marktwerking. Eerder dan het te zoeken in een afroming van de management top met ook daar hoge salariëringen, gaat men over op het geld te halen bij de bevolking c.q. de consument. De consumenten zijn in dit geval u en ik die van onze eigen natuur willen genieten, door een boswandeling te maken of in een vakantiehuisje midden in de natuur een weekendje tot rust willen komen. Zo kan het gebeuren dat de organisatie van onze Dongense avondvierdaagse de bevolking moet vragen om een bijdrage om een avond door het bos te lopen. De kosten voor een vergunning daarvoor (dat die überhaupt al nodig was), is dit jaar 6 x zo duur geworden. Daarnaast heeft men de erfpacht van vakantiehuisjes opeens met 600-800% verhoogd. Voorbeeld: canon gaat van 1.250 euro naar circa 10.000 euro per jaar. Als Staatsbosbeheer net als elke andere overheidsinstantie moet bezuinigen kan het niet zo zijn dat de rekening gelijk wordt doorgeschoven naar de burgers, want dat is wat hier lijkt te gebeuren. De toeristensector op bijvoorbeeld de waddeneilanden wordt hierdoor kapot gemaakt en particulieren voelen zich genoodzaakt om hun vakantiehuis te verkopen. Waarom wordt het primaire doel, afslanking van de overheid, hier niet gewoon toegepast? Ook heeft men besloten om meer opbrengst te gaan halen uit de bomenkap, met als gevolg een verschraling van bosgebieden. Dit is o.a. afgelopen winter gebeurd in het bosgebied waar ik al jaren op een camping zit. Het is een complete kaalslag geworden, vaak alleen al door het geweld waarmee machines niet alleen heel veel bomen weghalen, maar ook het lage hout als braamstruiken, varens en ander laag groen compleet wegvagen. Bijkomende ergernis is dat de boswerkers, waar je toch een stukje milieubewustheid van mag verwachten, een enorme bende van lege melkpakken en plastic flessen gewoon achterlaten. Geld verdienen ten koste van alles lijkt ook hier het beleid te zijn geworden, immers de baantjes van de managers moeten toch koste wat kost in stand gehouden worden.

A.L. Duscees