Geilheid

De eerste reactie op bovenstaand woord, wordt denk ik voor de meesten van ons, geassocieerd met seks. Echter een van de synoniemen van dit woord is ‘begerig’, begerig zijn naar, of begerig zijn op. Dat is het begrip waar ik het over wil hebben. Waarom dan niet gewoon dat woord gebruiken ? Om een begrip als begerig zijn te kunnen versterken, dus het toppunt van begerig zijn aan te geven, wordt soms het woord geil gebruikt. Denk hierbij aan o.a. hij of zij is mediageil, of hij of zij geilt op aandacht. Als ik naar TV kijk, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat er heel veel zogenaamde BN-ers rondlopen die aan dit criterium voldoen. Alles is er bij hen opgericht, zo lijkt het, om in zoveel mogelijk programma’s op te draven en hun gezicht weer te laten zien. Ze schuwen het ook niet om allerlei, normaal gesproken privé zaken te lekken, zodat er weer aandacht aan ze besteed wordt. Daar zit natuurlijk een achtergrond achter. Waarom is iemand zo geil op aandacht. Dan komen we in de menselijke psychologie terecht. Een van de voor de hand liggende reden zou kunnen zijn dat die persoon vroeger als kind of als baby aandacht is tekort gekomen. Aangezien ieder mens als baby en als kind aandacht nodig heeft, zal wanneer het dit tekort komt daar op alle mogelijke manieren zelf om vragen. Dit patroon van aandacht vragen wordt uiteindelijk vastgelegd in zijn of haar persoonlijkheid. Hierin zijn vele graduaties, van bijna onopvallend tot aan narcisme toe. De meest extreme vorm hiervan, het narcisme, wordt gekenmerkt door wat ik noem geilheid op zichzelf. De basis hiervan hoeft niet alleen een ernstig gebrek aan aandacht te zijn, maar vaak is dit het gevolg van negatieve aandacht als misbruik in wat voor vorm dan ook waaruit trauma’s zijn ontstaan. In dit kader kan narcisme als een verdedigingsmechanisme worden gezien gebaseerd op gevoelens van minderwaardigheid. Een aantal kenmerken hiervan worden beschreven in de psychologie zoals o.a. hij of zij heeft gevoelens van grootsheid en eigen belangrijkheid (overdrijft bijvoorbeeld zijn of haar prestaties, talent, kennis, contacten en persoonlijke eigenschappen en eist als superieur beschouwd te worden, ook als de prestaties hiertoe geen aanleiding geven). Hij of zij is geobsedeerd door fantasieën over succes, roem, (al)macht en heeft enorme behoefte aan bewondering, aandacht en bevestiging of wil gevreesd en berucht zijn. Deze persoon gelooft dat hij of zij meer rechten heeft dan anderen, en wil dat anderen zich aanpassen aan de “onredelijke” verwachting van een voorkeursbehandeling. Hij of zij is manipulerend en gebruikt anderen om het doel te bereiken. De persoon heeft een onderontwikkeld inlevingsvermogen. Hij of zij kan of wil geen rekening houden met de behoeften of opvattingen van anderen, is vaak jaloers, wat gepaard kan gaan met woede. De persoon gedraagt zich arrogant en voelt zich superieur.

Wanneer ik zo’n persoon zie of misschien tegenkom, (ze zijn niet alleen op TV te zien, maar ook op je werk of in de vereniging waar je lid van bent), dan is mijn eerste reactie ergernis en antipathie, gepaard gaande met een niet altijd reële reactie om juist altijd tegen zo iemand in te gaan. Om ergernissen bij jezelf te voorkomen is het beter te proberen medelijden voor zo’n persoon op te brengen, wetende dat hij of zij waarschijnlijk een veel slechter begin van zijn leven heeft meegemaakt dan jezelf.

A.L. Duscees