Bodem
beerput rk instellingen nog niet in zicht

Misschien
lijkt het dat ik regelmatig een hetze voer tegen de katholieke kerk
of haar instellingen gezien mijn columns daarover, dit is echter
geenszins mijn bedoeling. Wel is het zo dat ik over onrecht en het in
de doofpot stoppen van dat onrecht me erg druk kan maken.

Ik
ben er van overtuigd dat de hedendaagse gelovigen daar net zo van
gruwen, dus zij hoeven zich door mij niet aangevallen te voelen. Ik
wil echter wel de geschiedenis herschrijven van het zogenoemde ‘rijke
roomse leven’ evenals dat pas nog gebeurde met een stukje
vaderlandse geschiedenis, waar het standbeeld van Jan Pietersz. Coen
in Hoorn voorzien werd van een nieuwe plaquette, met daarop een
kritische kijk op zijn bloedig handelen. Evenals dat met ons verleden
in Indië en onze slavenhandel is gebeurd. Je zou kunnen zeggen dat
een van de laatste bolwerken van een onterecht verheerlijkt stukje
geschiedenis nu aan de beurt is. Waar heb ik het nu over ? Afgelopen
week stond in de krant dat er in de jaren ’50 van de vorige eeuw,
jongens gecastreerd zijn wegens homoseksualiteit. Ik was me al wild
geschrokken toen het inmiddels bekende nieuws over misbruik binnen de
kerk bekend werd, maar dit nieuws tartte mijn verbeelding. Een
jongen, wel of niet homoseksueel, was indertijd binnen het internaat
waar hij zat misbruikt en deed daarvan aangifte bij de politie. Deze
werd na het afleggen van zijn verklaring door de politie afgeleverd
in huize Padua in Boekel, een door katholieke broeders geleide
psychiatrische inrichting. Deze toen 17-jarige jongen werd vervolgens
naar het St. Joseph ziekenhuis in Veghel overgebracht om te worden
gecastreerd. Reden: homoseksueel gedrag. Er zaten op die bewuste dag
nog 9 andere jongens in het ziekenhuis op castratie te wachten
volgens het verhaal van het slachtoffer. (Bron: BN/DeStem van 19
maart).

Het
zal niemand onbekend zijn dat volgens de katholieke leer, zeker in
die tijd, maar ook nu nog, homoseksualiteit als een doodzonde word
gezien en het moest met alle middelen voorkomen worden dat bekend zou
worden dat homoseksualiteit binnen de kerk voorkwam. Een van de
middelen daarvoor was om de slachtoffers tot daders te maken en ze
binnen de instellingen te straffen voor hun ‘zondig’ gedrag. Maar
naar nu blijkt is dit wel erg ver gegaan.

Is
er inmiddels wat veranderd ? Ja, gelukkig wel iets, het deksel van de
beerput/doofpot is er af, zij het niet vrijwillig, maar kennelijk is
de bodem nog niet bereikt gezien deze laatste berichten. Met de
uitspraken van de paus, gedaan in 2010, is het wat de leer betreft
nog helemaal niet veranderd. Hij noemt nog steeds homoseksualiteit
het ingaan tegen schepping en natuur en daardoor tegen de wetten van
God. Verbluffend hiervan vind ik dat de verhalen over het ingaan
tegen schepping en natuur door bv. het lopen over water en het
veranderen van water in wijn, wonderen genoemd worden. Mijn gedachte,
even doordenkend in dat verband zou dan zijn, dat ook
homoseksualiteit een wonder genoemd kan worden. Of zeg ik nu iets
verkeerds. Hieruit blijkt toch het kromme van deze geloofsleer.

Evenals
over de politiek gezegd wordt dat men meer naar de gevoelens van de
bevolking zou moeten luisteren en niet in hun ivoren torentje hun
eigen koers moet bepalen, kan zeker ook over het instituut kerk
gezegd worden dat de werkelijkheid van de geloofsbeleving van de nog
actieve gelovigen totaal niet tot hun door schijnt te dringen. Laat
men maar eens beginnen met de geschiedenis en hun leerstellingen te
herschrijven en aan te passen aan de huidige tijd met alle kennis en
wetenschap in plaats van vast te houden aan middeleeuwse ideeën. Dan
pas laat men zien werkelijk te willen veranderen.

A.L.
Duscees