Verantwoordelijkheid

Afgelopen
oudjaar is me opgevallen dat er beduidend veel meer knal vuurwerk,
maar vooral veel meer zwaarder vuurwerk te horen was dan andere
jaren. Ondanks de campagnes van de overheid en de speciaal ingezette
teams, lijkt het of velen zich daar niets van aantrekken en het
illegale vuurwerk kennelijk alleen maar meer aantrekkingskracht is
gaan uitoefenen. Want illegaal is het, de cobra’s 5 en 6 waren ook
volop in Dongen te horen, op you tube zijn vele filmpjes te zien
waaruit de kracht van dit soort vuurwerk blijkt. Levensgevaarlijk,
zeker als dit soort vuurwerk in handen is van jongeren die, laat ik
het netjes zeggen, aan het ontluiken zijn naar de volwassenheid, maar
de verantwoordelijkheden die dat met zich meebrengt nog bij lange na
niet kunnen nemen, sterker nog, juist op zoek lijken om uit stoerheid
of pubergein deze verantwoordelijkheden zo ver mogelijk van zich weg
te houden. Dan praat ik nog niet over, soms ook ouderen, die zelf
vuurwerkbommen gaan samenstellen. Ook hierbij is gebleken dat dit
levensgevaarlijk is en uitermate dom en onverantwoordelijk. Dat een
en ander mogelijk is, komt zeker ook doordat de landen om ons heen
veel minder strenge regels kennen dan de regels in ons land, ook
hierin lijken wij weer het braafste jongetje van de klas te willen
zijn, maar in dit geval vind ik dat helemaal niet erg, want het gaat
hier toch om ons aller veiligheid. Ik begrijp ook niet wat nou leuk
is aan die oorverdovende knallen, een mooi setje siervuurwerk is toch
veel mooier om te zien, als je toch een feestelijk eind van het oude
jaar en een feestelijk begin van het nieuwe jaar wil vieren.
Natuurlijk kunnen ook daar ongelukken mee gebeuren, en ook hiervoor
geldt, verantwoordelijk omgaan met datgene wat je doet. Ook hierin
lijkt de verruwing en verharding van onze samenleving een rol te
spelen, ruwer en harder lijkt de trend. Onder het mom van individuele
vrijheid en vrije meningsuiting worden m.i. regels en normen aan de
kant geschoven, terwijl vrijheid moet betekenen, vrij zijn binnen de
grenzen welke een maatschappij op democratische wijze heeft gesteld.

Soms
moet je dan wel eens afzien van zaken die jij zou willen, maar door
de meerderheid anders gezien worden, dat zijn nu eenmaal onze
democratische regels. Ik zou ook niet anders willen want de
alternatieven voor zo’n maatschappij zijn anarchie of dictatuur.
Natuurlijk is het van alle tijden dat jongeren bij hun groei naar
volwassenheid de grenzen opzoeken en daar het liefst over heen gaan,
maar wie is verantwoordelijk voor het handhaven van die grenzen ? Dat
zijn niet alleen de gezagsdragers van de overheid, maar dat zijn wij
allen samen, te beginnen met de ouders, de familie, de buurtgenoten,
de vrienden en de mede dorpsgenoten. Hebben wij nog de
verantwoordelijkheid om elkaar aan te spreken op gedrag wat de
grenzen welke in onze maatschappij zijn vastgesteld overschrijd ? Dit
geldt natuurlijk niet alleen voor het omgaan met vuurwerk, dit geldt
voor alles wat binnen onze maatschappij gebeurt. Ik wens aan het
begin van dit nieuwe jaar allen toe om die gezamenlijke
verantwoordelijkheid te willen nemen, naast natuurlijk de beste
wensen voor ieder persoonlijk en een gelukkig en gezond jaar 2012.

A.L. DUSCEES