Verloedering

De
alom bekende vraag wat was er eerder de kip of het ei, zou je ook
kunnen stellen als het gaat om de verloedering in onze samenleving en
dan met name over datgene wat we voorgeschoteld krijgen door sommige
tv zenders c.q. programmamakers. Als je hen moet geloven doen ze
niets anders dan inspelen op datgene wat in de maatschappij leeft en
passen daar hun programma’s op aan, of dat nu spel- of
humoristische programma’s zijn. Ik waag dat te betwijfelen, mijn
visie is dat programmamakers steeds de grenzen opzoeken van wat
betamelijk is en als dit maar vaak genoeg herhaald wordt, zal de
maatschappelijke tendens van wat betamelijk is mee opschuiven. Dit
wordt zichtbaar wanneer je over een termijn van tientallen jaren de
programma’s voorbij ziet komen. Vorige week zette me dit opnieuw
aan het denken toen ik in het programma ‘de wereld draait door’
een item voorbij zag komen wat van een Belgische humoristisch tv
programma afkomstig was, waarbij een man en een vrouw op straat
aangesproken werden met de vraag of ze afzonderlijk van elkaar
dezelfde antwoorden zouden geven, ze konden daarmee een weekend
Parijs winnen. De man werd als eerste gevraagd wanneer hij voor het
laatst sex had gehad, met wie en waar, volgens hem was dat de dag
ervoor geweest met zijn vrouw op de keukentafel. Toen de vrouw
hetzelfde gevraagd werd bleken de eerste twee antwoorden hetzelfde,
maar bij de vraag‘waar’, stokte haar antwoord even, haar man zei
toen, zeg het maar, ik heb het ook verteld.

Met enige gene antwoordde
zij toen “in mijne poep”. Vanwege dit laatste antwoord werd dit
uiteraard in ‘dwdd’ herhaald om hilarisch te kunnen lachen. Maar
waar gaat het nu om, programmamakers welke dit soort vragen stellen
zijn er al op uit om de grenzen van de betamelijkheid op te zoeken,
op zoek naar mensen die omwille van een aantrekkelijke prijs bereid
zijn over hun privé aangelegenheden op tv te vertellen zul je altijd
wel kunnen vinden. Maar als je dan tegen zo’n antwoord oploopt,
zegt mijn gevoel dit ga je niet op tv uitzenden, je gaat mensen niet
zodanig belachelijk maken dat ze daarna waarschijnlijk door een enorm
schaamtegevoel de straat niet meer opdurven bij wijze van spreken. Je
kan zeggen ze zijn zelf zo dom om hierop in te gaan, laten we maar
eens lekker om hun lachen.

Maar is dit in werkelijkheid ook zo ? Als
ik zeg dat dit gewoon twee acteurs waren die omwille van een zgn.
humoristisch programma zijn ingehuurd om vooraf bedachte grappen te
vertolken komen we al aardig in de buurt van mijn visie dat er
helemaal geen maatschappelijke tendens gevolgd wordt, maar dat deze
tendens bewust gecreëerd wordt, kijkcijfers, lees geld verdienen,
zijn ook hierbij de uitgangspunten. Hieruit zou je de stelling kunnen
poneren zeker voor wat de tv programma’s betreft:“Commercie
brengt verloedering.”

A.L.DUSCEES