Stressen

Het
gebeurt me gelukkig niet vaak, maar afgelopen week was er zo een dat
ik naar de huisarts, de tandarts en de apotheek moest. We kennen al
jaren het systeem van afspraken maken voor o.a. de dokter en de
tandarts. In mijn jeugd was dat nog heel anders, moest je naar de
dokter dan ging je gewoon, met de kans dat je in een overvolle
wachtkamer terecht kwam, je had dan de keus om te blijven wachten of
weg te gaan en op een ander tijdstip terug te komen, bleef je wachten
dan vroeg je wie er als laatste binnen was gekomen zodat je wist
wanneer het jou beurt was. Dit wachten kon uren duren. Maar ook was
er nog de mogelijkheid bij wat ernstiger aandoeningen om de dokter
bij je thuis te laten komen. Wat maakten die dokters een uren in die
tijd. Daarnaast had ik een huisarts die een huisapotheek had, zodat
je na je bezoek terug de wachtkamer in ging om op je medicijnen te
wachten, wat meestal ook nog eens een dik kwartier duurde. Bij de
tandarts was het bijna hetzelfde systeem, je had je halfjaarlijkse
controle en dan hoorde je dat je over 6 maanden terug moest komen,
daar had je een hele maand voor, ook daar kon het gebeuren dat je in
een volle wachtkamer terecht kwam. Maar het werd anders, van
lieverlee begon men afspraaktijden in te voeren, nu weten we niet
beter meer. Ik zou in vergelijking met vroeger daar heel blij mee
moeten zijn. Maar waarom heb ik me dan toch zo geërgerd vorige week
?

Het begon bij de mondhygiëniste, ik had een afspraak om 10.15 uur,
misschien twee minuten daarna kwam mijn voorganger naar buiten,
waardoor ik dacht het gaat lekker op tijd. Mis dus, ik hoorde wel
allerlei gerommel, het leek wel of ze de hele boel aan het verbouwen
waren, maar geroepen werd ik niet, 5 voor elf was het, toen mijn naam
klonk en ik binnen mocht komen. Bijna 3 kwartier later dan mijn
afspraak stond. Een dag later had ik een afspraak bij mijn huisarts
8.45 uur, dit kon nooit lang uitlopen dacht ik zo aan het begin van
de morgen, vergeet het maar, ook hier bijna 3 kwartier later terwijl
ik andere artsen al 2 of 3x patiënten had zien binnenroepen. Zelf
was ik in 10 minuten weer buiten, maar moest ik nog naar de apotheek.
Zeker 8 man voor mij, 4 balies maar slechts 1 in bedrijf en in veel
gevallen stonden de medicijnen niet klaar maar moesten ze nog klaar
gemaakt worden.

Uiteindelijk kwam er een tweede balie bij en was ik
een half uurtje later in het bezit van mijn smeerseltje. Alles bij
elkaar was ik een klein anderhalf uur kwijt. Peanuts in vergelijking
met vroeger waar je soms een hele morgen aan een artsen bezoek kwijt
was. Toen wist je niet beter dan dat het zo werkte en maakte je er
niet druk om, maar nu moet alles snel gaan, ook ik ben kennelijk niet
ontkomen aan onze veranderde wereld, een maatschappij waar alles snel
moet gaan en lukt dat niet, ontstaan er ergernissen en stress. Waarom
laat ik me zo opjagen, terwijl ik als gepensioneerde toch alle tijd
heb, wat is dat toch, de geest van de tijd ? Misschien volgende week
maar eens een column over maken.

A.L.
Duscees