Winterslaap
fantasie

Doordat
ik merkte dat ik wat somber gestemd was, terwijl ik normaal gesproken
altijd van het positieve uitga, vroeg ik mezelf af hoe dat kwam. Nu
ben ik altijd al een grote zonaanbidder geweest en het gebrek daaraan
gedurende de afgelopen zomer zou, zo dacht ik, bij mij best eens de
oorzaak kunnen zijn. De gedachte kwam bij me op dat ik een
winterslaap zoals bij sommige diersoorten nog niet zo gek zou vinden.
Dit bracht me ook op de gedachte van de najaarsdip wat eenjaarlijks
terugkerend fenomeen is welke sommige mensen ervaren, bij hen die er
echt veel last van hebben wordt in de medische wereld gesproken over
een winterdepressie. Dit verschijnsel doet zich voor als de dagen
gaan korten (in de medische wereld
Seizoensafhankelijke Depressie/ Seasonal Affective Disorder, kortweg
‘SAD’, genoemd). Over de oorzaak zijn de geleerden het nog
niet eens, wel is duidelijk dat dit niet voorkomt in de tropen, maar
wel op de hogere breedten zoals Canada en Zweden, en ook op onze
breedte graad. Er bestaan twee gangbare hypothesen, nl. de
fotoperiode hypothese en de faseverschuiving hypothese. Bij de eerste
gaat men uit van een kortere periode van licht in najaar en winter en
schrijft men veelal een lichttherapie voor aan mensen die hier erg
veel last van ondervinden. De tweede hypothese stelt
dat de biologische klok niet gelijk loopt met de andere ritmes zoals
het slaap/waak ritme of de externe klok op je nachtkastje, ook
hiervoor wordt lichttherapie voorgeschreven, hetzij ’s morgens,
hetzij ’s avonds. Ook zijn er nog andere ideeën over hoe SAD zou
kunnen ontstaan, zoals invloed van bepaalde genen en erfelijkheid.
Nog weer andere ideeën gaan over bepaalde neurotransmitter tekorten
zoals serotonine, dopamine en noradrenaline. Een van de stoffen die
zorgen voor onze innerlijke biologische klok is melatonine.
Winterdepressieve mensen zouden deze stof overdag te veel aanmaken.
Dat heeft weer gevolgen voor een ander stofje, genaamd serotonine
(één van de stoffen die ons welbevinden regelt). Daardoor kan men
zich letterlijk en figuurlijk terug willen trekken, net zoals dieren
doen ten tijde van hun winterslaap. (bron Wikipedia)

Niet
alleen sommige leden van de fauna, maar ook de flora houdt op onze
breedtegraad haar winterslaap. Stel dat we half november in
winterslaap zouden kunnen gaan tot ongeveer half februari, zo’n 3
maanden, het lijkt me wel een leuk daar eens over te fantaseren. Gaan
slapen als het guur en koud wordt en wakker worden als de
lentekriebels in aantocht zijn. De gemiddelde levensverwachting zou
dan ook nog eens zo’n 20 jaar omhoog kunnen gaan en we zouden elk
jaar 3 maanden afkicken van onze verslavingen. Zomer en wintertijd
hebben we dan niet meer nodig en die dure decembermaand zijn we ook
vanaf. Wat is fantaseren toch leuk en zeker als het me ook nog helpt
om m’n sombere stemming te veranderen. In tegenstelling tot de
gebondenheid van sombere gedachten, is fantaseren de vrijheid van
denken, creativiteit of verbeeldingskracht, zij wekt hoop op en hoop
doet leven, ook in donkere dagen.

A.L.
Duscees