TV kwakzalverij

Volgens wikipedia
wordt kwakzalverij veelal gezien als boerenbedrog, wat weer staat
voor oplichterij en ordinaire geldklopperij.

Reeds langere tijd
erger ik mij aan het tv aanbod van met name de commerciële zenders,
zijn het niet de talentenjacht programma’s welke allemaal door
elkaar worden nagedaan met een iets andere opzet of naam, of de zgn.
chef koks met hun kookprogramma’s, of de vermeende
liefdadigheidsaktie programma’s waaronder ik ook versta het
opknappen van huizen en tuinen bij mensen die daar zelf kennelijk
niets aan kunnen doen.

De laatste tijd
valt mij op dat er kennelijk weer een nieuw soort hype is ontstaan
met de, wat ik noem, psychologische hulpverleningsprogramma’s, dit
gaat over programma’s van mensen die kennelijk na hun huwelijk geen
goede seks meer hebben of mensen die door hun moeder aan de man
moeten worden gebracht omdat ze op wat oudere leeftijd nog steeds
thuis wonen en geen relatie hebben, tot relatietherapieën of mensen
die niet kunnen opvoeden, of wier eerste en grote liefde hun hobby
is, ook de zgn. ruzieprogramma’s als ‘familiediner’, ‘het
spijt me’ en sinds kort ook ‘zand erover’, zou je hieronder
kunnen scharen. Onderschat in al dat soort programma;s de macht van
de camera niet.

Deze deels uit het
buitenland aangekochte programma’s bewegen zich allemaal op het
gebied van wat ik noem de psychologische, emotionele of relationele
kwakzalverij. Mensen met emotionele, relationele of psychologische
klachten kunnen m.i. alleen geholpen worden door professionele
hulpverleners, die daar meestal een heel wat langere tijd voor
uittrekken dan de tijd die in dit soort programma’s aan bod komt.
Net als bij de “gewone” kwakzalverij waarbij ziekten en kwalen op
korte tijd genezen zouden kunnen worden met allerlei zweverige ideeën
en handelingen, vaak zonder goede diagnose of medicatie, doen dit
soort programma’s het voorkomen dat al de voornoemde menselijke
problemen snel even opgelost worden. Verpakt in snelle programma’s
suggereren zij hiermee een schijnwereld, waarbij de deelnemers aan
deze programma’s niet echt geholpen zijn, maar gebruikt worden om
als kijkcijfervoer te dienen. Want daar draait het toch allemaal om,
hoge kijkcijfers waardoor meer reklame inkomsten, en daardoor meer
geld voor de aandeelhouders. Ik zou de cijfers wel eens willen zien
van het aantal mensen dat een half jaar na zo’n programma werkelijk
geholpen blijkt te zijn.

Voor mij is deze
tv kwakzalverij alleen gebaseerd op geld binnenhalen. En wij, wij
trappen er nog steeds in door naar deze programma’s te blijven
kijken.

A.L. Duscees