Senioren

Tijdens mijn aantreden als columnist voor deze internetkrant had ik me voorgenomen zo nu en dan ook wat humor in mijn column in te brengen. Nu is humor een erg breed begrip, wat voor de een om te lachen is, is voor de ander een bron van ergernis. Maar het zij zo. Ik wil het deze keer over senioren hebben, volgens wikipedia worden senioren (latijn voor de oudere) zo genoemd vanaf de leeftijd van 50 jaar. Daar val ik dus zelf ook ruimschoots onder. In de huidige maatschappij lijkt het wel of onze ouderen niets meer waard zijn of de schuld krijgen van de economische malaise. Niets is minder waar getuige onderstaande beschrijving, beschreven door zo’n oudere. Hoezo ouderen niets meer waard ? We zijn een fortuin waard ! En wel om de volgende redenen.

We hebben zilver in onze haren, goud in onze tanden, gas in onze darmen, stenen in onze nieren, lood in onze schoenen, kalk aan onze nagels, staal in onze heupen, plastic in onze knieën, vol met dure medicijnen, lijken we wel op goudmijnen.

Een mens met zoveel mineralen, is met geen miljoen te betalen, daarom ga ik fier door ’t leven, neem kritiek op als een spons, want door al die rijkdom, drijft de economie nog steeds op ons.

Daarnaast zijn we geheel stressvrij, was het vroeger altijd ik wil dit en ik wil dat nog, wat gepaard ging met veel stress, de oudere is gewoon vergeten wat hij wil en dat geeft me toch een rust. Ook wordt ons toegedicht dat het met ons sexleven niet veel meer voorstelt, dank je de koekoek, wij genieten daar dubbel van, onze vrouwen zijn blij met het noodzakelijk lange voorspel, het intiem zijn met elkaar duurt 3 x zo lang en dit geldt ook voor het zgn. naspel, zodat het hele gebeuren uren in beslag neemt, jongeren hebben of nemen daar de tijd niet voor. Laat het dan wat minder vaak voorkomen, de kwaliteit van het spelletje is des te groter.

Hoezo niets voorstellen. Dat u het maar weet.

En nu ga ik op vakantie tot over 4 weken.

A.L. Duscees