Met deze overbekende uitspraak zeg ik niets nieuws, maar
soms wordt zo’n cliché weer eens pijnlijk duidelijk, alhoewel het woord
pijnlijk in mijn geval niet zo op z’n plaats is.

Zoals bij iedereen is een dezer dagen de eindafrekening van
de energierekening in de bus gevallen, deze bezorgde mij een klein
vreugdedansje aangezien er een bedrag van 4 cijfers op stond wat ik terug ga
ontvangen. Hoe komt het nu dat ik kennelijk maandelijks veel teveel voorschot
heb betaald ? Dat ligt in mijn geval puur aan m’n 2 jongste kinderen, zij zijn
beiden per 1 maart in een studentenhuis gaan wonen, dus bij mij de deur
uitgegaan. Dit heeft betekend dat met name het gasverbruik drastisch is
verminderd, niet alleen twee kamers die niet meer verwarmd werden, maar bovenal
het langdurige dagelijks douchen soms 2 x per dag, wat voor een enorm
gasverbruik heeft gezorgd. Daarnaast is het me nooit gelukt hen duidelijk te
maken dat er ook nog zoiets als een koude kraan op wasbak of in de keuken
aanwezig is, er werd alleen maar gebruik gemaakt van de kraan met de rood
gemerkte knop.

Het vreemde is, dat wat je ook zou verwachten, het
electriciteits verbruik niet is verminderd, maar zelfs iets meer was dan het
jaar daarvoor, ook dat is echter op het conto van de kinderen te zetten
aangezien zij de eerste 2 maanden van het jaar toen ze nog thuis woonden,
veelvuldig gebruik maakten van een electrische straalkachel om in onze
omgebouwde garage hun vrienden te ontvangen. Dus voor volgend jaar mag ik ook
daarop op vermindering van verbruik rekenen. Een simpel rekensommetje leert dat
alleen al aan energieverbruik 1 kind zo’n € 600,– per jaar scheelt. Tel daar
nog eens het bedrag van het wassen van kleding, het eten en vooral drinken en
snacks bij op, kom je al gauw op zo’n € 1000,– per kind. Als je kinderen nog
jonger zijn komen daar ook nog eens kleding, school en sportclub kosten en
dergelijke bij. Volgens het Nibud kost een kind 19% van je netto salaris, maar
ik vraag me af over welke leeftijd ze het dan hebben. Mijn vader zei vroeger
altijd tegen mij het grootbrengen van een kind tot ze de deur uitgaan kost je
een ton. Hij zat er niet ver naast denk ik zo. En ik heb er vijf grootgebracht.
Mocht je denken dat ik nu extra spaargeld over hou is dat ook weer een
misverstand want ook al zijn ze de deur uit, een leningtje hier en een
leningtje daar, wat in de praktijk toch later weer een gift blijkt te worden,
blijft gewoon doorgaan al wordt je honderd. Je kinderen blijven je geld kosten
zo lang je leeft. Maar ik vind het de mooiste en beste aankoop die ik ooit heb
gedaan.

A.L. Duscees