De vraag is,
zijn marsmannetjes gek in de zin van psychisch gestoord ?
Of, is het idee dat er marsmannetjes zouden zijn, gek ?
Bij de eerste vraag ga je er vanuit dat er marsmannetjes bestaan en bij de
tweede vraag vind je het een krankzinnig idee dat er marsmannetjes zouden
bestaan.

Ik kwam hierop, door het boekje van Kluun, “God is gek”. Dit boekje is volgens
de schrijver zelf geschreven, (de titel is ook cynisch bedoeld), om te laten
zien hoe atheïsten omgaan met mensen die enige vorm van religieus denken erop
na houden. Volgens de schrijver is bij deze groep, zeker in de media een
behoorlijke vorm van arrogantie ten aanzien van “gelovigen” aanwezig.
Even terug verwijzend naar mijn column van vorige week, “gemanipuleerd door ons
brein” constateerde ik dat ik, alhoewel al een flink aantal jaren mezelf als
agnostisch beschouwend, bij de allereerste aanblik van voornoemde titel, dit
opvatte als, zou God psychisch gestoord zijn ? M.a.w. mijn allereerste reactie
is er dus een van God bestaat en die wordt voor gek verklaard. Hieruit
concludeerde ik, dat ook voor mij nog steeds de programmering van mijn brein,
het bestaan van een God, als allereerste de woorden die ik zie of hoor, zo worden
geïnterpreteerd. Ik denk dat iemand die atheïstisch is groot gebracht, via die
programmering, als eerste conclusie zou hebben, als je in God gelooft ben je
gek. Let wel, het gaat hier om de allereerste opwelling, zodra je er over gaat
nadenken, kan het al veranderen.
Nu even terug naar de titel marsmannetjes zijn gek. Ik weet bijna zeker dat
iedereen, ook in allereerste instantie uitgaat van vraag 2, omdat we allemaal
opgegroeid zijn, dus geprogrammeerd zijn met het idee dat iemand die in
marsmannetjes gelooft, gek is. Wat ik me vervolgens afvroeg is, stel dat de
mensheid vanaf het moment dat men met een hogere macht rekening hield en in is
gaan geloven, dit niet God genoemd had, maar uit was gegaan van marsmannetjes
die vanuit de ruimte alles zouden hebben gecreëerd en op afstand in de gaten
zouden houden, zoals b.v. in het boek “Waren de goden kosmonauten” gesuggereerd
wordt. Of, dat het idee van één God, zoals dat uit het Jodendom is ontstaan,
nooit de kans had gekregen zo’n vlucht te nemen zoals is gebeurd, dan hadden we
waarschijnlijk wel getwijfeld over vraag 1 of 2. De macht van de rede en de
wetenschap zoals die de laatste eeuwen en zeker de laatste decennia invloed
heeft gekregen in onze maatschappij, maakt dat wij inderdaad met arrogantie
aankijken tegen elke vorm van geloven of religieus denken. Maar het gekke is,
dat het ietsisme, alleen maar groeit, m.a.w. velen denken dat er wel iets is,
maar kunnen het niet benoemen, of dit nu gaat over hogere machten of leven na
de dood in wat voor vorm dan ook. Blijft de vraag, wie of wat is gek. Persoonlijk
blijf ik bij mijn standpunt, ik laat me verrassen.

A.L. Duscees