Op TV is er een spotje waar ongeveer gezegd wordt: “we hebben de hele wereld onder 1 knop (internet), maar wie onze buren zijn weten we niet.” M.a.w. we kunnen contacten leggen over de hele wereld en dat doen we ook veel, maar de contacten in onze naaste omgeving worden verwaarloosd of hebben we helemaal niet. Wat is er aan de hand ? We denken vaak dat het leven beter zal zijn, of dat we gelukkiger worden als dit of dat maar eens gebeurde, bv. als we getrouwd zullen zijn, of zodra we een kind hebben of na de geboorte van een tweede kind, later frustreert het ons want de kinderen zijn nog niet groot genoeg, als dat maar eerst eens zo is, dan zijn we beter af. Ons geluk hangt telkens weer af van een volgende stap. Ook denken we soms, als we maar eens nieuwe mensen leren kennen, dan geeft dat weer meer zin aan ons leven, we verbreden daardoor onze horizon, maar ook dat zijn verlangens die later weer vervangen worden door nieuwe. De waarheid is dat er geen beter moment is om gelukkig te zijn dan het huidige moment. Als het nu niet is, wanneer zal het dan zijn ? Ons leven is altijd gevuld met nog te bereiken doelen, maar er zijn altijd hindernissen die eerst nog opgelost moeten worden en dan zal het leven pas echt beginnen. Ik ben er achter gekomen dat deze hindernissen juist het leven zijn. Hieruit kun je concluderen dat er geen weg is naar geluk, maar dat geluk de weg is. Niet wachten tot we afstuderen, een hoger loon krijgen, zullen trouwen, kinderen het huis uit zijn, of gewoon tot het vrijdagavond, zondagmorgen, lente, zomer, herfst of winter zal zijn om te beseffen dat er geen beter moment is dan NU om gelukkig te zijn. Geluk is een weg, maar geen bestemming !
Er is niet zoveel nodig om gelukkig te zijn, ieder klein moment waarderen en dit delen met mensen uit je naaste omgeving zal het nog waardevoller maken. Zoek het niet ver weg, maar juist heel dichtbij, dus ook de contacten met je buren waarderen en je thuis voelen binnen je eigen omgeving. Geluk is toch ook, je thuis voelen. Op mijn leeftijd ben ik er achter, “de tijd wacht op niemand, ook niet op toekomstig geluk”.
A.L. Duscees