Dit rijmpje kwam in mij op,
toen ik nadacht over het politieke populisme en soms ook opportunisme, wat ook
de afgelopen tijd in Dongen zichtbaar werd, toen de SP opmerkingen in de
publiciteit bracht over de veiligheid van de fabriekshal, waar Dongen Ice dit
jaar haar ijsvloer had neergelegd en die inmiddels ook weer in de publiciteit,
daarop hebben gereageerd. Zonder verder op de inhoud in te gaan, moet mij wel
van het hart, dat niet alleen in Dongen, maar in de politiek in het algemeen,
men veel te vaak en veel te snel publiciteit zoekt voor een punt wat men wil
scoren, daarmee aangevend aan het volk, kijk onze partij zit er boven op. Veel
verstandiger zou zijn, je vooraf goed op de hoogte te stellen van alle in’s en
out’s welke bij zo’n onderwerp horen en eerst, daar kom ik weer, hoor en
wederhoor toe te passen. Ook bij de SP in Dongen mag dit wel eens goed
afgewogen worden. Je kan vragen hebben over de veiligheid van, in dit geval een
fabriekshal, maar stel je vragen dan eerst aan alle betrokkenen, in dit geval
aan de gemeente en de organisatie van Dongen Ice, blijven er dan nog
vraagtekens over, of blijven er meningsverschillen, dan pas is de tijd rijp om
er publiciteit aan te geven. Om nu zoals hier, al vooraf te gaan roepen, we
gaan de gemeente vragen stellen, is precies het basisgegeven om een hype te
beginnen. Dat is een politiek mode verschijnsel, waar we zo snel mogelijk vanaf
moeten. Ik wil niet alleen de SP hiervoor de zwarte piet toeschuiven, dit
gebeurd binnen het hele politieke scala en uiteindelijk keert zich dat weer
tegen jezelf. De kiezer kan in eerste instantie achter uitspraken aanlopen,
maar zal, en de geschiedenis leert dit, uiteindelijk bij een volgende
verkiezing de armoe van zulke uitspraken herwaarderen. Je hoeft maar naar een
wat langere periode van de politieke geschiedenis te kijken, om te zien dat
partijen welke het populisme of opportunisme nogal in hun vaandel hebben staan,
grote verschillen in aantallen kiezers te zien geven. Opmerkelijk is hierbij
dat het dan bijna altijd partijen betreft, welke zich uiterst links of uiterst
rechts van het politieke scala bevinden. Het is niet voor niets, dat de
middenpartijen over langere perioden altijd het grootst blijven, ook al zit er wel
eens een dip in, het bovenstaande rijmpje geeft wel aan dat de maat van de
kiezer ergens in het midden ligt, of dat nu het sociale of liberale midden is.
Wel is het goed dat er extreme verschillen zijn, dat houdt ook de
middenpartijen scherp. Op het politieke bal wordt zowel op 2/4 als op 3/4 maat
gedanst en alle maatsoorten die er nog meer zijn, maar aan het eind van de
avond lopen we de polonaise, dit blijft uiteindelijk de maat van het grote
publiek. Als dit dan maar verwijst naar begrip en respect voor iedereen, zijn
we pas echt goed bezig.

A.L.
Duscees