Blog Image

A.L. DUSCEES

DE KRACHT VAN HET WOORD

Cees van den Broeke schrijft elke week een pakkende column bij dongenhomespot.nl Zijn wijze en doordachte woorden geven een zuivere kijk op onze samenleving

REACTIES :

Onder de columns

of

via

INFO@DONGENHOMESPOT

terug naar de website :

WWW.DONGENHOMESPOT.NL

Onbevooroordeeld, kan dat ?

A.L. DUSCEES Posted on Thu, March 10, 2016 11:52:26

Onbevooroordeeld, kan dat ?

Na ruim 5 jaar mijn columns in deze krant te hebben mogen
plaatsen, zal door privé omstandigheden deze column de laatste zijn, althans
voor wat het met regelmaat plaatsen betreft, wellicht krijg ik van deze krant
toch de gelegenheid zo af en toe mijn gedachten nog eens met u te delen. Ik heb
dit deze 5 jaar gedaan onder de kop van deze krant als zijnde ideëel, objectief
en niet kleurloos. Waarbij de woorden ideëel en objectief staan voor
belangeloos en gebaseerd op waarneembare feiten. Ik heb deze woorden samengevat
als onbevooroordeeld, hetgeen weer betekent zonder mening vooraf en
onpartijdig. De vraagstelling in de kop geeft al aan dat ik me dit voor wat
mijn columns betreft toch afvraag. Gewone waarneembare nieuwsfeiten kunnen en
moeten onbevooroordeeld zijn, maar voor persoonlijke gedachten en ideeën over
bepaalde zaken lijkt mij dit bijna onmogelijk te zijn, natuurlijk probeer ik
dat wel maar ik ben er van overtuigd dat we toch allemaal, dus ook ik, onze
eigen bril op hebben.

Het begint al bij onze opvoeding en het nest waar we
uitkomen, ideeën, idealen of onze kijk op de wereld en maatschappij krijgt van
daaruit al een basis mee. Natuurlijk komt het veelvuldig voor dat mensen later
zich losmaken van datgene wat ze van huis uit mee kregen en er geheel andere
ideeën of kijk op gaan na houden, maar er zal altijd een restant van die basis
blijven omdat ook ons gevoelsleven daaruit gevormd is. In onze opvoeding is er
al een oordeel gevormd door hoe we naar dingen kijken en waar we staan in de
wereld of maatschappij. Stappen we daar vanaf dan hebben we weer een oordeel
over die opvoeding, nl. dat we die niet goed genoeg vonden om daar mee verder
te gaan. Je mening vormen heeft alles te maken met de informatie welke je tot
je krijgt, als kind maar ook later in je puberteit of als volwassene. De vraag
is of de informatie van waaruit we onze mening vormen altijd onbevooroordeeld
is. Ik waag dit sterk te betwijfelen want elke vorm van informatie heeft een
boodschap ook al zit die tussen de regels in, om nog maar niet te spreken over
commerciele beinvloeding. In het woord onbevooroordeeld zit het woord oordeel,
dit heeft over het algemeen een negatieve klank, maar dat is niet juist, een
oordeel kan ook positief zijn in de zin van een goede beoordeling krijgen. Waar
het wel fout gaat is als er het woordje ‘voor’ aan vooraf gaat. Vooroordeel wil
zeggen dat men al een oordeel heeft, of dit nu positief of negatief is, zonder
alle feiten te kennen of zonder zich diepgaand in een en ander te verdiepen.
Alhoewel ik zelf altijd zoveel mogelijk bronnen gebruik om mijn visie op papier
te schrijven, ben ik me toch bewust dat mijn kijk op zaken belicht wordt door
de bril die ik op heb en al in de basis van mijn wezen is neergelegd. Wat mij
ook regelmatig overkomt is dat ik afga op voorbeelden, mensen die in hoog
aanzien staan door hun wijsheid en inzichten, of wanneer ik schrijf, dit in
mijn hoofd tegen iemand zeg die ik bewonder of waarvan ik vind dat die persoon
het wel eens mag horen. Soms probeer ik wel eens advocaat van de duivel te
spelen bij bepaalde onderwerpen, maar het resultaat is toch altijd dat mijn
argumenten of meningen uiteindelijk op papier komen te staan omdat ik vind dat
die beter zijn dan die van die zgn. ‘advocaat’. Dan zijn er ook nog de
binnengeslopen oordelen die we onszelf niet eens bewust zijn maar door de
omgeving (maatschappij) waarin we leven als het ware in ons brein ingebed zijn.
Een paar simpele voorbeelden daarvan: de maatschappij gaat altijd uit van het
gemiddelde (normale) individu, uitzonderingen daarop worden benoemd met een
negatieve klank, zoals vroeger op school een kind met rood haar soms
uitgescholden werd voor rooie of vuurtoren.

Nog zo’n uitzondering was althans
in mijn tijd, een kind met een bril, dat werd een brillejood genoemd en hier zit
dan dat sluipende oordeel in nl. jood, hiermee krijgt deze bevolkingsgroep al
een beetje een negatief plaatje opgeplakt wat toch in het brein postvat ook al
zijn we ons dat helemaal niet bewust. Nog zo’n voorbeeld is de uitdrukking
knuffelmarokkaan die we aan Ali B geven, dit lijkt positief maar we geven hier
indirect mee aan dat dit een uitzondering is en de rest van de Marokkanen dus
minder positief zijn. M.a.w. ik ben nooit helemaal onbevooroordeeld, wat niet
wil zeggen dat ik andere meningen niet zou respecteren , ik hoop dat mijn
columns door de lezers in die zin ook gerespecteerd zijn geweest.

A.L. Duscees



Onze moraal en de evolutietheorie

A.L. DUSCEES Posted on Thu, February 25, 2016 10:33:12

Onze
moraal en de evolutietheorie

Je
hoort wel eens dat onze tegenwoordige moraal of anders gezegd onze
normen en waarden een hellend vlak zouden zijn. Is dat zo ? Hoe zit
dat eigenlijk ?

We
weten allemaal wat evolutie betekent, het woord geeft aan dat er een
geleidelijke verandering plaats vindt. Het is maar van welk
perspectief je het bekijkt maar die verandering kun je positief of
negatief zien. Bij het woord evolutie gaan we er gemakshalve van uit
dat dit een opwaartse spiraal is, maar het kan net zo goed een
neerwaartse spiraal zijn als een soort uitsterft, maar een ander
soort overleeft, dat is evolutie. Om te zien hoe dat met onze
menselijke moraal is, moet je eerst kijken wat hiermee bedoeld wordt
en wat de oorsprong van moraal is. Dr. Bas Haring schreef in zijn
boekje “Kaas & de evolutietheorie” dat de oorsprong van
moraal een egocentrische is. In de dierenwereld zien we dat bv.
leeuwen samenwerken omdat elk individu dan het meeste vlees kan
verwachten. Samenwerken of afspraken maken is de oorsprong van moraal
en dat is altijd om er zo goed mogelijk uit te komen. Stelen vinden
we al slecht sinds mensenheugenis, maar je kunt je voorstellen dat er
ooit mensen of prehistorische voorlopers van de mens zijn geweest
die, datgene wat je soms ook in de dierenwereld ziet, elkaars buit
afpakten. Men stal van elkaar als de raven en van onze huidige ‘niet
stelen’ moraal was nog geen sprake. Dat stelen van elkaar was niet zo
handig, want het kostte enorm veel tijd en energie om je buit te
verdedigen tegen al die collega dieven. Ooit zal er ergens in een
stam iemand geweest zijn die heeft afgesproken niet meer van elkaar
te stelen, dit idee werd opgepikt en er bleek meer tijd te zijn voor
leuke of noodzakelijke dingen zoals jagen of vissen zonder in je hol
te moeten blijven om je spullen te verdedigen, de stam kreeg meer
voorspoed dan andere stammen. Met de evolutietheorie in ons
achterhoofd weten we al wat er ging gebeuren de stam met de afspraak
deed het beter dan de andere stammen en werd machtiger andere stammen
werden overwonnen door een niet stelende stam of ze namen hun
voorbeeld over. Zo werd geleidelijk aan het idee van stelen is slecht
in de hele wereld overgenomen en werd de moraal geboren. De evolutie
van moraal gaat veel sneller dan de evolutie van planten en dieren,
dat komt omdat voor moraal geen genen nodig zijn maar communicatie,
aldus Haring in zijn boekje. De moraal veranderd ook voortdurend een
beetje. Vergeleken met 100 jaar geleden is onze moraal al sterk
veranderd. Het verhaaltje van de niet stelende stam geeft aan hoe
normen en waarden door een evolutieproces kunnen ontstaan. Goed en
kwaad zijn niet duizenden jaren geleden voor eens en altijd
vastgelegd. Goed en kwaad hebben een duizenden jaren durende ervaring
in zich van alles wat wel en niet werkt. Een moraal die niet werkt
dus meer nadelen dan voordelen heeft zal verdwijnen. Je zou dus
kunnen zeggen dat de moraal, de normen en waarden, zich net zo
gedragen als wat in het allereerste begin van de evolutie in de genen
is vastgelegd en tot nu toe als enige nog steeds werkt, nl.
overlevingsdrang. Binnen een maatschappij zoals we die nu kennen
overleef je het best als je meedoet met haar moraal, maar ook deze is
telkens aan verandering onderhevig. In het verleden is de moraal door
mensen opgeschreven zoals die in hun tijd was en werd verkondigd als
zijnde de “wetten” van een godheid. Die wetten verkondigden ook
een straf als je je er niet aan hield. Ondanks die angst voor
straffen hebben alleen die normen en waarden overleefd die werkten,
de rest is inmiddels verdwenen. Deze voortdurende verandering zal
blijven doorgaan en die normen en waarden die echt werken zullen
blijven. Je kan het de survival of the fittest noemen voor de
menselijke moraal. Met andere woorden, het zou best kunnen dat mensen
die onze normen en waarden een hellend vlak noemen misschien gelijk
krijgen, als dit zo is zullen ze ook weer verdwijnen.

A.L.
Duscees



Next »